Η ΝΔ πρέπει να ενώνει τους Έλληνες και όχι να τους διχάζει

Για μια στρατηγική νίκη της Νέας Δημοκρατίας

Από factorx 

Στην πρώτη μου ανάρτηση στο Antinews (Η ΝΔ πρέπει να αλλάξει επειγόντως προεκλογική στρατηγική) αναφέρθηκα στην ανάγκη αλλαγής της στρατηγικής της ΝΔ στην πορεία προς τις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Συνοπτικά τα σημεία που τόνισα ήταν τα εξής:
- Ο κ. Σαμαράς πρέπει να μιλήσει ξανά ως εθνικός ηγέτης και όχι ως κομματικός αρχηγός. Να αρχίσει να απευθύνεται σε όλους τους Έλληνες χωρίς διχαστικά διλήμματα, χωρίς διαχωριστικές γραμμές. Να ενώνει και όχι να διαιρεί. Να μην επιτρέψει διολίσθηση της παράταξης σε έναν στείρο αντικομμουνισμό του παρελθόντος
- Η ΝΔ να ανακτήσει τον αντιμνημονιακό της χαρακτήρα που δώρισε σε άλλους. Με συγκεκριμένες προτάσεις αλλαγής και επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου που να αφορούν συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες.
- Η ΝΔ να μην βασίσει την προεκλογική της καμπάνια σε φοβικά σύνδρομα όπως “Ευρώπη ή δραχμή”, επειδή έτσι θα ταυτιστεί περισσότερο η ΝΔ με το Μνημόνιο. Αντί των διλημμάτων θα ήταν καλύτερα να προτάξει το όραμα Σαμαρά για την Ελλάδα (“πως θέλουμε την Ελλάδα”, “η Ελλάδα που θέλουμε”) και να το αντιπαρατάξει στην Ελλάδα που μας οδηγούν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι λοιποί αντιμνημονιακοί.
Διάβασα με προσοχή τα πολυάριθμα σχόλια των φίλων αναγνωστών και αισθάνομαι την ανάγκη να επανέλθω:
ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΠΑΚΕΤΟ ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ/ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ
Η πρόταξη της έννοιας της “επαναδιαπραγμάτευσης” δεν είναι παρά συνέχεια όσων λέει πρώτος εδώ και καιρό ο Αντώνης Σαμαράς, απλά τώρα είναι επιτακτική η ανάγκη επανατοποθέτησης της εν όψει και της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε.
Ο κ. Σαμαράς οφείλει να δώσει περιεχόμενο στον όρο και να εξηγήσει τι σημαίνει για συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες : νέους , μισθωτούς κ άνεργους του ιδιωτικού τομέα, γυναίκες, μητέρες και νοικοκυρές. (Αναφέρομαι σε αυτές τις κοινωνικές ομάδες μια και αποτελούν τον μεγαλύτερο αριθμό αναποφάσιστων)
Με άλλα λόγια πρέπει να διαμορφώσει ένα συγκεκριμένο πακέτο επαναδιαπραγμάτευσης – διεκδίκησης.
Με το πακέτο αυτό να πάει στη Σύνοδο του ΕΛΚ,  αλλά να μην συναντηθεί μόνο με τους ηγέτες του Λαϊκού Κόμματος (πολλοί από αυτούς με πρώτη τη Μέρκελ είναι κόκκινα πανιά για τους Έλληνες) ,αλλά να ζητήσει να δει και Φιλελεύθερους και Σοσιαλδημοκράτες. Ο πρόεδρος του ΕΛΚ, κ Μάρτενς, είναι φίλος του κ. Σαμαρά και θα διαμεσολαβήσει μετά χαράς για κάτι τέτοιο.
Το σύνθημα αυτής της πρώτης φάσης μπορεί να είναι : ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΜΑΖΙ !
Είναι Ελληνοκεντρικό όπως το πνεύμα των καιρών.
Είναι διεκδικητικό και δυναμικό όπως  θέλουμε και πρέπει να είναι η ΝΔ.
Είναι εθνικό . Προτάσσει με το “Μαζί” την ανάγκη συνεργασιών όπως μας υπέδειξαν οι εκλογές της 6ης Μαΐου, άλλα και το αίσθημα ενότητας που πρέπει να μας διακρίνει σε καιρούς κρίσης.
2. Η ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΜΕΤΩΠΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΣΥΝΘΕΤΗ: ΣΤΟ ΚΑΔΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ
Εκεί στον 3ο όροφο της Συγγρού όχι μόνο δεν μαθαίνουν από τα πρόσφατα λάθη τους , άλλα προφανώς αρέσκονται να τα επαναλαμβάνουν…
Τον Απρίλιο και τον Μάιο είχαν ξεχάσει ότι υπήρχε ο ΣΥΡΙΖΑ και παραλίγο να μας περάσει.. Τώρα έχουν ξεχάσει ότι υπάρχει και το ΠΑΣΟΚ…!!!
Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να συμπιεστεί ανάμεσα σε δυο έστω και πρώην μεγάλα κόμματα.
Αλλιώς ο μικρός Αλέξης μεγαλώνει..
Υπάρχει ο κίνδυνος οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ πρώην ( και είναι πολλοί) αλλά και νυν, να κινηθούν μαζικά προς την Αριστερά από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ χτίσει παράσταση νίκης. Ας μην υποτιμούμε στο σημείο αυτό τον γενικότερο αίσθημα νίκης που εκπέμπει  για όλη την Αριστερά η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ (“επιτέλους να κερδίσει και μια φορά η Αριστερά, να πάρουμε την ρεβάνς”).
Ήδη μας περνάει 3 μονάδες. Σε λίγο θα είναι αργά. Και μην πει κανένας ότι έτσι νεκρανασταίνουμε το ΠΑΣΟΚ γιατί ούτως ή άλλως είναι τελειωμένο τρίτο .
Άλλωστε , τα στελέχη της Κεντροαριστεράς ξέρουν να αποδομούν καλύτερα τους συντρόφους τους από εμάς .
Γι αυτό όταν θα ζητήσει ο Βενιζέλος να συμμετάσχει στο debate ας είμαστε συναινετικοί.
Όχι να αλλάξουμε θέση και να το προτείνουμε εμείς πανικόβλητοι σε δέκα ημέρες, γιατί τότε θα έχουμε κάνει άλλη μια θεαματική αναδίπλωση…
ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΛΛΑΔΑ
Η επικοινωνιακή στρατηγική παραδοσιακά στοχεύει σε δύο άξονες: Το λογικό και το θυμικό.
Μελετώντας τώρα προσεκτικά τα ποιοτικά στοιχεία των τελευταίων δημοσκοπήσεων θα παρατηρήσει πως το εκλογικό σώμα διατηρεί μια ψυχολογική σύνδεση με τον ΣΥΡΙΖΑ (θυμικό), ενώ η Νέα Δημοκρατία έχει μεγαλύτερη πολιτική διασύνδεση των ψηφοφόρων της με το πρόγραμμά της (λογικό).
Προσοχή όμως.  Το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατία πλεονεκτεί έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, κυρίως λόγω της ανυπαρξίας του και της επιμονής του σε μια αόριστη και εν πολλοίς ανέξοδη καταγγελία του Μνημονίου.
Με άλλα λόγια η κοινωνία δεν έχει αντιληφθεί -δεν ξέρει- ποιες είναι αυτές οι συγκεκριμένες, ρεαλιστικές προτάσεις δημόσιας πολιτικής που θα την ανακουφίσουν από τα βάρη του Μνημονίου.
Στην παράσταση νίκης σε όλες τις δημοσκοπήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται μπροστά ακριβώς γιατί ο κόσμος δεν απαντά με βάση τη λογική αλλά με γνώμονα τον αυθόρμητο συναισθηματισμό.
Πως λοιπόν αλλάζεις το κριτήριο ψήφου στις επερχόμενες εκλογές;
Πως τον πείθεις να σε εμπιστευτεί;
Σίγουρα δεν του ορίζεις εσύ πως θα σε κρίνει. Δεν πας να τον παιδαγωγήσεις «κουνώντας το δάχτυλο απειλητικά για να του πεις: ψήφισε με λογική…όχι τους συναισθηματισμούς…!!!
Δεν έχεις καμία πλέον κοινωνική νομιμοποίηση να το κάνεις. Δεν σε εμπιστεύεται.
Αλλάζει κανάλι όταν βγαίνεις και του μιλάς.
Αστον να αποφασίσει αυτός πως θα σε κρίνει.
Εσύ βγες στον κόσμο πες του με απλά λόγια τι θα κάνεις την επόμενη μέρα. Και την μεθεπόμενη.
Βγάλε το κουστούμι και κάνε ξεκάθαρες τις θέσεις σου πως θα βελτιώσουμε την καθημερινότητα του κόσμου: των Μικρομεσαίων, των Ανέργων, των ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων, των Γυναικών…όλων!!!
Κάντο με λογισμό, φτιάξε το χάος σε κόσμο, την αταξία σε τάξη, την έλλειψη μέτρου σε μέτρο…
Και δημιούργησε το όνειρο, μέσα από την καρτερικότητα, το κουράγιο, τη δύναμη και την αισιοδοξία.
Το εγχείρημα δεν είναι καθόλου εύκολο και το αποτέλεσμα εξόχως αβέβαια.
Ιδιαίτερα τώρα που το παλιό δεν έχει πεθάνει και οι πόνοι από τις οδύνες του τοκετού του νέου που γεννιέται είναι ισχυροί…
Κλαούζεβιτς
Υ.Γ. Ας διαβάσουν με προσοχή στον κ. Σαμαρά τα ποιοτικά στοιχεία των μετρήσεων και να δώσουν έμφαση (focus) στους νέους. Καλή η νίκη της ΔΑΠ στα πανεπιστήμια, αλλά εκτός από τη σπουδάζουσα υπάρχει και η άνεργη νεολαία στην οποία είμαστε κάτω από 10…

Πηγή

Πάμε μια βόλτα Σαμαρά!

Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς, την Παρασκευή 20 Απριλίου 2012 στις 19:00 μ.μ., θα μιλήσει στο Κλειστό Γυμναστήριο Άρτας.

 
Πάμε μια βόλτα Σαμαρά, 

χαλάλισε δυο ώρες από την επίσκεψη, 

να δεις τι έχω να σου δείξω...

Πάμε μια βόλτα στον Αμβρακικό, σ΄αυτό το μοναδικό οικολογικό κομμάτι της γης, ιδανικό καταφύγιο για την ανάπτυξη πλούσιας ορνιθοπανίδας και ιχθυοπανίδας, που δυστυχώς αργοπεθαίνει μέρα με τη μέρα... Θα δεις ότι πρέπει να αναδειχτεί η τεράστια οικολογική και τουριστική αξία του. Μπορούμε να τον κάνουμε να ταϊζει όλη την Ήπειρο. Υπάρχει ο τρόπος, δώσε μας τη δυνατότητα.

Πάμε μια βόλτα στα ορεινά, να δεις πως χρειάζεται να ενισχύσεις  την επιχειρηματικότητα σε τουριστικές μονάδες, στην κτηνοτροφία, το οδικό δίκτυο και να δώσεις σημασία στον πληθυσμό που «ψωμοζεί» αλλά επιμένει, εκεί, στο δύσκολο ξεχείμασμα…  Γιατί τα Τζουμέρκα δεν είναι τα κακοτράχαλα βουνά που ξέρεις, είναι τα Τζουμερκοχώρια που επιμένουν να ζήσουν και που κανείς δεν φρόντισε να γίνουν γνωστά στον κόσμο.

Στη λίμνη θα δυσκολευτώ να σε πάω, γιατί δεν έχει παραλίμνιο δρόμο με προσβάσεις έως το νερό. Θα δεις ότι χρειάζεται να αναπτύξουμε τον φυσικό πλούτο της λίμνης και του ποταμιού, να γίνει προορισμός παγκόσμιου ενδιαφέροντος και θα σε μαγέψει το απίστευτα όμορφο φυσικό κάλλος...

Έλα να σε πάω να θαυμάσεις και τις όμορφες πρωτοβουλίες και δραστηριότητες, που άνθρωποι με περίσσιο φιλότιμο έφτιαξαν και ανέδειξαν. Θα σε πάω στο υπέροχο νέο μουσείο Σαμαρά, αλλά και σ΄ όλους τους αρχαιολογικούς χώρους, στα μοναδικά βυζαντινά μνημεία. Ξέρεις, οι καινούριοι (ελπίζω) οικονομικοί σύμμαχοι οι Ρώσοι, θέλουν πολύ τον εκκλησιαστικό τουρισμό. Έλα να τον αναδείξουμε!

Θα σε πάω να δεις τις εκκλησιές, τους πολιτιστικούς θησαυρούς μας, αλλά υποσχέσου ότι θα κάνεις την Άρτα γνωστή όχι μόνο στο Πανελλήνιο, αλλά σε όλο τον κόσμο... Τα υπόλοιπα άστα σε μας, έχουμε τον τρόπο, δώσε μας τη δυνατότητα.

Η συνέχεια  στο ίδιο κλίμα Σαμαρά. Θα σε πάω σ΄έναν θαυμάσιο τόπο γερόντων, όπου είμαι βέβαιος θα σ΄ άρεσε να περνάς τα στερνά σου σε τέτοιο περιβάλλον. 

Θα πάω να σου δείξω το γηροκομείο της Άρτας, γιατί εδώ στην Άρτα όπως είπα, έχουμε και την καλή μας πλευρά, που είναι αποτέλεσμα των φιλότιμων προσπαθειών κάποιων, έστω λίγων.

Θα σου δείξω την προσπάθεια και το έργο της εκκλησίας Σαμαρά, γιατί ξέρω ότι πιστεύεις στο ρόλο της εκκλησίας.

Μετά θα σε πάω στα κλεισμένα εργοστάσια Σαμαρά... Μόλις τα δεις, θα κάτσουμε να λογαριάσουμε μαζί πόσες οικογένειες ζούσαν δουλεύοντας σ΄αυτά... Αλλά να λογαριάσουμε και πόσες οικογένειες διέθεταν την παραγωγή δίπλα από το χωράφι τους...

Θα πάμε στον κάμπο, να  δεις την παραγωγή σάπια κάτω από τα δέντρα και τα χέρσα χωράφια. Ξέρω θα σε στενοχωρήσει η εικόνα… Γι΄αυτό θα μας δώσεις τη δυνατότητα να ενισχυθεί η επιχειρηματικότητα και στον τόπο μας, κι εμείς Σαμαρά να είσαι  βέβαιος, θα κάνουμε θαύματα.

Κάτσε Σαμαρά και το βράδυ, θα σε πάω στα στέκια των νεολαίων. Να κουβεντιάσεις με τα παιδιά που στα χέρια τους κρατούν το τίποτα, ζώντας  στο έλεος της αδιαφορίας των πολιτικών,  που τους κόντυναν τους ορίζοντες και σκοτάδιασαν τα όνειρά τους για το μέλλον. Θα σε κεράσουν έναν πιόμα και θα δυσκολευτούν να σου μιλήσουν, γιατί δεν εμπιστεύονται πια κανέναν.  Θα σε κοιτάξουν όμως βαθιά στα μάτια με παράπονο και συνάμα με αγανάκτηση… Τότε θα καταλάβεις γιατί πρέπει να αλλάξεις εντελώς πολιτικές και κόμμα, από λογότυπο και έδρα όπως έκανες, μέχρι πρόσωπα και όνομα αν χρειαστεί. Φταίει και το κόμμα μας, δηλαδή οι άνθρωποί σου Σαμαρά και το ξέρουμε όλοι μας.  Άλλαξέ τους... Κι  όσο για τους κατ΄εργολαβία πολιτευτές ή βουλευτές, ξέρω, καταστατικά δεν έχεις δικαίωμα να τους πετάξεις…  Μη σε νοιάζει όμως, τους την έχει στημένη ο κόσμος.

Θα σε πάω Σαμαρά και στα στέκια της τρίτης ηλικίας, αλλά εκεί θα σε αφήσω μόνο σου... Εγώ δυσκολεύομαι να τους κοιτάξω στα μάτια, γιατί τους τα πήραν όλα, πήραν τον ιδρώτα μιας ζωής και δεν ελπίζουν σε τίποτα.

Θα σε πάω μια βόλτα και στην αγορά, όπου θα δεις πολλά άδεια μαγαζιά και θα δυσκολευτείς να βρεις έμπορο που να βγάζει πέρα τις υποχρεώσεις του. Θα σε περάσω σ΄όλα τα δρομάκια…  Εκεί δύσκολα θα δεις άνθρωπο  χαρούμενο σε μπαλκόνι… Εδώ Σαμαρά οι άνθρωποι έχουν φιλότιμο, θα μας κεράσουν καφέ, θα δεις πως είναι να ζεις με το τίποτα και πως είναι το βλέμμα του ανθρώπου που ζει εκλιπαρώντας την ελπίδα... Μη τους τη στερήσεις Πρόεδρε.

Σ΄αυτά τα βλέμματα Σαμαρά είμαι σίγουρος,  δε μπορείς να μείνεις ασυγκίνητος. Κι αν τύχαινες  σε μέρα γιορτής, θα σε παραξένευαν οι λίγες σημαίες στα μπαλκόνια, γιατί μας έκαναν να ντρεπόμαστε για  τη σημαία μας, να μη νοιώθουμε πατριώτες, έχει λίγη σημασία αν είσαι Έλληνας… Σημασία έχει να γίνεις ζωντόβολο της παγκοσμιοποίησης!

 Εκεί μας φέραν Σαμαρά... Εσύ καλείσαι να βρεις τον τρόπο να κάνεις τον Έλληνα να νιώσει περήφανος Έλληνας, να σέβεται τους άλλους λαούς, ώστε να απαιτεί τον σεβασμό τους. Να κάνεις να ριζώσει  ξανά η πατριωτική σκέψη στα μυαλά όλων, να βλέπουμε τη σημαία και να νιώθουμε δέος κι όχι  να κοιτάμε αδιάφορα ένα κομμάτι γαλανόλευκο πανί.

Μόνο έτσι Σαμαρά θα πάρει η Ελλάδα τη θέση που της ανήκει στο παγκόσμιο στερέωμα, να γίνει και πάλι κέντρο πολιτιστικό της γης και κέντρο Ακαδημιών του κόσμου, όπως το ονειρεύεσαι και το έχεις πει.

Μετά θα πάμε στα στέκια των μεταναστών, από γέφυρα μεριά και παραπέρα. Να δεις την εξαθλίωση αλλά και τον κίνδυνο. Όσο για τον φόβο και την ανασφάλεια… η Άρτα δεν είναι πόλη άλλης χώρας…

Τέλος, θα σε κατευοδώσουμε εγκάρδια Σαμαρά και μετά την εκλογή σου, θα περιμένω τη δική σου κουβέντα και ενδιαφέρον για την Άρτα.

Φίλε Σαμαρά μη μας απογοητεύσεις, δεν έχει άλλη ελπίδα η Άρτα, η Ελλάδα μας και το ξέρεις. 

Για όλα αυτά λοιπόν, εγώ θα σου πω μόνο τούτο:

"Δώς μοι πᾶ στῶ καὶ τὰν γᾶν κινάσω"… κουβέντα σοφή του Αρχιμήδη.

Να μας πιστέψεις όπως σε πιστεύουμε κι εμείς. 

Κι όπως σε ακούμε να μας ακούσεις Σαμαρά.

Χριστόφορος Α. Μίχου,

Τομεάρχης Κέρκυρας Ν.Δ

Η αυτοδυναμία δεν κερδίζεται με καλούς τρόπους, ούτε με εκθέσεις ιδεών

Αν και καθυστερημένα, με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος, ο Αντώνης Σαμαράς εξήγησε τόσο στην τελευταία ομιλία του στην Π.Ε. της ΝΔ όσο και στην συνέντευξή του στον Ant1 και την “Καθημερινή” τους λόγους που στήριξε την κυβέρνηση Παπαδήμου, την δανειακή και το psi.
Όπως είπε, το ΠΑΣΟΚ οδήγησε την χώρα στο χείλος του γκρεμού  και δεν ήταν δυνατόν αυτός να την σπρώξει στον γκρεμό για να “δικαιωθεί” η πολιτική του. Παράλληλα επισήμανε, ότι επί της ουσίας η Ελλάδα δεν έπρεπε να απομονωθεί από την Ευρώπη για να μπορέσουμε να διακηρύξουμε την ΑΟΖ. Ξεκαθάρισε δε, ότι με το “κούρεμα” των ομολόγων κερδίσαμε χρόνο ώστε να ξεκινήσει η ανάπτυξη της οικονομίας.
Στόχος των παραπάνω, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, ήταν να οδηγηθεί η χώρα με ομαλότητα σε εκλογές και να ζητήσει από τον λαό την απαιτούμενη αυτοδυναμία για να απαλλάξει τη χώρα από το ΠΑΣΟΚ και τη διαπλοκή.
Με αυτό τον τρόπο, ο Σαμαράς έδειξε ότι είναι ένας υπεύθυνος ηγέτης και πάνω από όλα βάζει το εθνικό και όχι το προσωπικό και κομματικό συμφέρον.
Μέχρι εδώ καλά.
Τι βλέπουμε, όμως, στις δημοσκοπήσεις; Ο Βενιζέλος που είναι συνυπεύθυνος με τον ΓΑΠ στην καταστροφή της Ελλάδας να σημειώνει άνοδο, η ΔΗΜΑΡ να φουσκώνει και να ξεφουσκώνει για ευνόητους λόγους και ξαφνικά τους «Ανεξάρτητοι Έλληνες» τραγουδώντας μόνο τον Εθνικό Ύμνο να παίρνουν ένα 10% απειλώντας την αυτοδυναμία της ΝΔ.
Τα ερωτήματα είναι λοιπόν μόνο δύο: Είτε η “υπεύθυνη στάση” του κ. Σαμαρά δεν άρκεσε στους δανειστές και την διαπλοκή οι οποίοι συνεχίζουν να τον “κονταίνουν” με τις δημοσκοπήσεις, είτε η βάση δεν έχει καταλάβει την πολιτική του.
Η απάντηση είναι απλή κατά την γνώμη μου. Επειδή μπορεί ο καθένας να πιστεύει ό,τι θέλει, αλλά νέα κόμματα που πιάνουν τον 10% με την μία με μοναδικό προσόν φθαρμένα υλικά προηγούμενων κυβερνήσεων και ξενέρωτα μοντέλα, δεν υπάρχουν.  Κι αν υπάρχουν δεν είναι … “ανεξάρτητα”.
Η γνώμη μας είναι – και την έχουμε διατυπώσει αρκετές φορές – ότι ούτε οι δανειστές, ούτε η διαπλοκή, ούτε οι μεγαλοεκδότες “γεμίζουν” τις κάλπες. Ο λαός τις γεμίζει .
Ακούγοντας “υπεύθυνους” τάχα και “ρεαλιστές” συμβούλους και παρασυμβούλους, ο Σαμαράς έριξε δυσανάλογο βάρος στο να γίνει αποδεκτός από το σύστημα. Πράγμα αναγκαίο βεβαίως, επειδή ο ηγέτης ενός κόμματος εξουσίας πρέπει να λαμβάνει υπόψιν του όλους τους παράγοντες, να συζητά με όλους και να μην το παίζει μεσογειακός Τσε Γκεβάρα. Αρκεί, στην περίπτωση ιδίως του Σαμαρά, να μην έχει αυταπάτες και να μην ξεχνά ότι:
Πρώτον. το σύστημα ποτέ δεν το πήγαινε και ποτέ δεν θα τον πάει. Και είτε επαναστάτης, είτε υπεύθυνος ηγέτης θα κοιτάει μόνο πως θα τον πελεκίσει. Γι αυτό, άλλωστε, είτε “αντιμνημονιακός”, είτε “μνημονιακός” ο Σαμαράς δεν είδε και δεν θα δει ποτέ αυτοδυναμία στις δημοσκοπήσεις.
Τελευταίο παράδειγμα που γράψαμε γι αυτό και χθες; Πήγε και έδωσε συνέντευξη στην “Καθημερινή” την στιγμή που η εντολή ήταν να κοπεί “2,5%”  στην δημοσκόπηση που δημοσιεύει η ίδια εφημερίδα.
Προσωπικά πιστεύω ότι ο πρόεδρος της ΝΔ εγκλωβίστηκε στους ατραπούς της υψηλής και συνάμα συστημικής πολιτικής με αποτέλεσμα να ξεχάσει το κίνημα της «29ης Νοεμβρίου».  Είμαι επίσης βέβαιος ότι το έκανε αυτό με βαθιά αίσθηση του πατριωτικού καθήκοντος, πιστεύοντας ότι έπρεπε πρώτα να εξομαλύνει τις αντιδράσεις και επιθέσεις εναντίον του από την πλευρά των δανειστών και της διαπλοκής.  Άλλωστε με την Μέρκελ και το ΔΝΤ θα καθίσει σε ένα τραπέζι για να διαπραγματευτεί αύριο και με αυτούς έπρεπε να βρει ένας τρόπο επικοινωνίας. Όμως, επαναλαμβάνω, ούτε η Μέρκελ ούτε ο Τόμσεν θα προσέλθουν στις κάλπες.
Και το “σύστημα”, όπου “σύστημα” εννοώ το πράσινο διαπλεκόμενο κράτος, αντιλαμβανόμενο ότι ο Σαμαράς μέσω της στήριξης σε Παπαδήμο, δανειακή και psi έχασε κατά πολύ το λαϊκό έρεισμα  έσπευσε να τον εμφανίσει κι αυτόν ίδιο με τον ΓΑΠ και τον Βενιζέλο.
Έτσι, από την στιγμή που φαινομενικά όλοι είναι ίδιοι, τα καθεστωτικά ΜΜΕ μπορούν άνετα να πλασάρουν σενάρια συγκυβέρνησης για την επιβίωσή τους. Τα οποία μέχρι στιγμής η ΝΔ δεν κατάφερε να τα αντιμετωπίσει.
Το αποτέλεσμα είναι , πως ο πρόεδρος της ΝΔ καλείται τώρα να κάνει έναν προεκλογικό μαραθώνιο για να αποδείξει ότι δεν είναι όλοι ίδιοι.
Θα μπορέσει όμως να ανατρέψει το κλίμα και να πάρει την αυτοδυναμία μέσω του δρόμου της υπευθυνότητας και της πολιτικής αστικής  ευγένειας;
Το θεωρώ απίθανο.
Είναι ευνόητο ότι με τα σημερινά δεδομένα, για να κατακτήσεις την αυτοδυναμία ο λαός θέλει να δει … “αίμα” στην αρένα
Δεν θέλει να ακούει τετριμμένες πολιτικές και οικονομικές αναλύσεις, ούτε και θέλει να του υπενθυμίζουν συνεχώς ότι βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού.   Άλλωστε το βιώνει στο πετσί του τα δύο τελευταία χρόνια.
 Ο λαός θέλει όραμα για την αυριανή ήμερα και την παραδειγματική τιμωρία αυτών που τον οδήγησαν   στην εξαθλίωση.
Δεν θέλει να ακούει αποσπασματικά και με ξύλινα λόγια, για αναθεώρηση του συντάγματος, για εξορθολογισμό του κράτους, για επανεκκίνηση της οικονομίας, για εκμετάλλευση της ΑΟΖ και της δημοσίας περιουσίας, λες και γίνεται παρουσίαση σε πολυεθνική εταιρεία.
Θέλει να ακούσει πως θα αλλάξει το κράτος συγκεκριμένα, απαλλάσσοντας το από την σαπίλα του ΠΑΣΟΚ και της διαπλοκής, για να μπορέσει να υποσχεθεί ένα καλύτερο μέλλον στα παιδιά του.
Θέλει επιτέλους να ακούσει τη λέξη «φυλακή» για τους υπαίτιους του σημερινού τέλματος και έναν ηγέτη που θα βάλει στη θέση του τον κάθε Τόμσεν που αντιμετωπίζει την Ελλάδα σαν τσιφλίκι του.
Θέλει έναν Σαμαρά, να τον αγκαλιάσει όπως τον αγκάλιασε το 2009 κοιτώντας τον στα μάτια, υποσχόμενος ότι θα τσακίσει το παλιό και θα γεννήσει το νέο.
Για αυτό στήθηκε τότε στις κάλπες με τις ώρες. Γιατί του υποσχέθηκε μια Νέα Ελλάδα και τον πίστεψε.
Πως θα καταφέρει να τον πείσει να του δώσει την αυτοδυναμία, την στιγμή που δείχνει ότι δεν είναι διατεθειμένος να «ματώσει» για την Νέα Ελλάδα που ευαγγελίζεται;
Τα περιθώρια στενεύουν, όμως είναι ο Σαμαράς που κρατάει όλους τους άσους στο μανίκι του.
Και θέλω να πιστεύω ότι δεν έχει παίξει ακόμα τα ρέστα του.
Πάνος Ζ.

Εμείς, είμαστε Έλληνες και οι Έλληνες πριν από όλα ειναι Άνθρωποι κ. Μέρκελ!

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ ποιοι είμαστε & πώς πρέπει να παραμείνουμε εμείς οι "απολίτιστοι" Έλληνες ...



Ο γερμανικός "πολιτισμός":

Ο επικεφαλής του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην Ελλάδα, Σουηδός Στούρε Λιννέρ, στο βιβλίο του «Η Οδύσσειά μου» γράφει για το Δίστομο:

Παντρευτήκαμε στις 14 Ιουνίου. Ο υπεύθυνος της ελληνικής επιτροπής, Έμιλ Σάντστρομ, παρέθεσε γαμήλιο γεύμα προς τιμήν μας. Αργά το βράδυ με πλησίασε και με απομάκρυνε από τα γέλια και τις φωνές, προς μια γωνιά όπου θα μπορούσαμε να μιλήσουμε οι δυο μας. Μου έδειξε ένα τηλεγράφημα που μόλις είχε λάβει: οι Γερμανοί έσφαζαν για τρεις ημέρες τον πληθυσμό του Διστόμου, στην περιοχή των Δελφών, και στη συνέχεια πυρπόλησαν το χωριό. Πιθανοί επιζώντες είχαν ανάγκη άμεσης βοήθειας. Το Δίστομο ήταν μέσα στα όρια της περιοχής την οποία, την εποχή εκείνη, ήμουν αρμόδιος να τροφοδοτώ με τρόφιμα και φάρμακα. Έδωσα με τη σειρά μου το τηλεγράφημα στην Κλειώ να το διαβάσει, εκείνη έγνεψε κι έτσι αποχωρήσαμε διακριτικά από τη χαρούμενη γιορτή.
Περίπου μα ώρα αργότερα ήμασταν καθ ' οδόν μέσα στη νύχτα. Απαιτήθηκε ανυπόφορα μεγάλο χρονικό διάστημα έως ότου διασχίσουμε τους χαλασμένους δρόμους και τα πολλά μπλόκα για να φτάσουμε, χαράματα πια, στον κεντρικό δρόμο που οδηγούσε στο Δίστομο. Από τις άκρες του δρόμου ανασηκώνονταν γύπες από χαμηλό ύψος, αργά και απρόθυμα, όταν μας άκουγαν που πλησιάζαμε. Σε κάθε δέντρο, κατά μήκος του δρόμου και για εκατοντάδες μέτρα, κρεμόντουσαν ανθρώπινα σώματα, σταθεροποιημένα με ξιφολόγχες, κάποια εκ των οποίων ήταν ακόμη ζωντανά. Ήταν οι κάτοικοι του χωριού που τιμωρήθηκαν με αυτό τον τρόπο: θεωρήθηκαν ύποπτοι για παροχή βοήθειας στους αντάρτες της περιοχής, οι οποίοι επιτέθηκαν σε δύναμη των Ες-Ες.
Η μυρωδιά ήταν ανυπόφορη. Μέσα στο χωριό σιγόκαιγε ακόμη φωτιά στα αποκαΐδια των σπιτιών. Στο χώμα κείτονταν διασκορπισμένοι εκατοντάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας, από υπερήλικες έως νεογέννητα. Σε πολλές γυναίκες είχαν σχίσει τη μήτρα με την ξιφολόγχη και αφαιρέσει τα στήθη, άλλες κείτονταν στραγγαλισμένες, με τα εντόσθια τυλιγμένα γύρω από το λαιμό. Φαινόταν σαν να μην είχε επιζήσει κανείς.
Μα να! Ένας παππούς στην άκρη του χωριού! Από θαύμα είχε καταφέρει να γλιτώσει τη σφαγή. Ήταν σ ο κ α ρ ι σ μ έ ν ο ς από τον τρόμο, με άδειο βλέμμα, τα λόγια του πλέον μη κατανοητά. Κατεβήκαμε στη μέση της συμφοράς και φωνάζαμε στα ελληνικά: «Ερυθρός Σταυρός! Ερυθρός Σταυρός! Ήρθαμε να βοηθήσουμε».
Από μακριά μας πλησίασε διστακτικά μια γυναίκα. Μας αφηγήθηκε ότι ένας μικρός αριθμός χωρικών πρόλαβε να διαφύγει προτού ξεκινήσει η επίθεση. Μαζί με εκείνη αρχίσαμε να τους ψάχνουμε. Αφού ξεκινήσαμε οι τρεις μας, διαπιστώσαμε ότι [η γυναίκα] είχε πυροβοληθεί στο χέρι. Τη χειρουργήσαμε αμέσως με χειρουργό την Κλειώ. Ήταν το ταξίδι του μέλιτός μας.

Και ο Ελληνικός Πολιτισμός:

Λίγο καιρό αργότερα η επαφή μας με το Δίστομο θ ' αποκτούσε και έναν αξιοσημείωτο επίλογο. Όταν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα, δεν πήγαν και τόσο καλά τα πράγματα, αφού μια γερμανική μονάδα κατάφερε να περικυκλωθεί από αντάρτες ακριβώς στην περιοχή του Διστόμου. Σκέφτηκα ότι αυτό ίσως θεωρηθεί από τους Έλληνες ως ευκαιρία για αιματηρή εκδίκηση, πόσο μάλλον που η περιοχή εδώ και καιρό είχε αποκοπεί από κάθε παροχή βοήθειας σε τρόφιμα. Ετοίμασα λοιπόν φορτηγά με τα αναγκαία τρόφιμα, έστειλα μήνυμα στο Δίστομο για την άφιξή μας και έτσι βρεθήκαμε στο δρόμο για εκεί, για άλλη μια φορά, η Κλειώ και εγώ.
Όταν φτάσαμε στα όρια του χωριού, μας συνάντησε μια επιτροπή, με τον παπά στη μέση. Έναν παλαιών αρχών πατριάρχη, με μακριά, κυματιστή, λευκή γενειάδα. Δίπλα του στεκόταν ο αρχηγός των ανταρτών, με πλήρη εξάρτυση. Ο παπάς πήρε το λόγο και μας ευχαρίστησε εκ μέρους όλων που ήρθαμε με τρόφιμα. Μετά πρόσθεσε:«Εδώ είμαστε όλοι πεινασμένοι, τόσο εμείς οι ίδιοι, όσο και οι Γερμανοί αιχμάλωτοι. Τώρα, εάν εμείς λιμοκτονούμε, είμαστε τουλάχιστον στον τόπο μας. Οι Γερμανοί δεν έχουν χάσει μόνο τον πόλεμο, είναι επιπλέον και μακριά από την πατρίδα τους. Δώστε τους το φαγητό που έχετε μαζί σας, έχουν μακρύ δρόμο μπροστά τους». Σ ' αυτή του τη φράση γύρισε η Κλειώ το βλέμμα της και με κοίταξε. Υποψιαζόμουν τι ήθελε να μου πει με αυτό το βλέμμα, αλλά δεν έβλεπα πλέον καθαρά. Απλά στεκόμουν κι έκλαιγα.

Από το βιβλίο "Η Μαύρη Βίβλος της Αντίστασης"

Η απάτη του ΠΑΣΟΚ με το έλλειμμα επιβάλει την επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου

Έχουμε ξαναγράψει ότι όποιος ελπίζει στα σοβαρά ότι το νέο μνημόνιο θα βγάλει την Ελλάδα από τη σημερινή κρίση (στην οποία τα μέγιστα συνετέλεσαν οι πολιτικές του πρώτου μνημονίου) είναι μάλλον εκτός τόπου και χρόνου.
Εκτός από τους επιπόλαιους σχεδιασμούς της Τρόϊκα (οι οποίοι όλοι έπεσαν έξω, και αυτός είναι ένας βάσιμος λόγος για να τους αγνοούμε) προστίθεται τις τελευταίες ημέρες μια σειρά στοιχείων τα οποία οδηγούν κατά την γνώμη μας αναγκαστικά στην επαναδιαπραγμάτευση και αναθεώρηση του Μνημονίου (πρώτου και δεύτερου κλπ)

Τα στοιχεία αυτά είναι:

Πρώτον: Η επιστολή του πρώην επιτρόπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αρμόδιου για τα Οικονομικά, Χοακίν Αλμούνια, προς την Εξεταστική Επιτροπής της Βουλής για το «φούσκωμα» του ελλείμματος από την Ελληνική Στατιστική Αρχή, η οποία επιβεβαιώνει με τον πλέον εμφατικό τρόπο τις καταγγελίες για αυθαίρετο “φούσκωμα” του ελλείμματος του 2009, καθώς η ένταξη των ΔΕΚΟ στο έλλειμμα, δεν ήταν υποχρεωτική. Συνεπώς το ΠΑΣΟΚ, με τη μέθοδο που χρησιμοποίησε, έβλαψε την οικονομία και επιβάρυνε σε καταστροφικό βαθμό τη χώρα, εκτοξεύοντας με την αναθεώρηση το έλλειμμα του 2009 στο 15,4%. Αν λοιπόν πήγαμε στο Μνημόνιο με τα στοιχεία του ΠΑΣΟΚ, τότε δεν πρέπει να το ξανασυζητήσουμε; Προσθέστε εδώ την πανταχόθεν πλέον επιβεβαιωμένη πρόθεση του Παπανδρέου να μας πάει με το ζόρι στο ΔΝΤ. Να θυμηθούμε μόνο τις συζητήσεις που ήδη είχε κάνει ο ΓΑΠ με τον… μπερμπάντη Στρος Καν, αλλά και τις αποκαλύψεις, κατόπιν εορτής, του Γ. Προβόπουλου, ότι είχε ενημερώσει τους πολιτικούς για την κατάσταση του ελλείμματος.
Δεύτερο, ο Π. Τόμσεν αποκάλυψε ότι το ΠΑΣΟΚ προτίμησε να επιβάλει φόρους παρά να κόψει τις δημόσιες δαπάνες, για να μην χάσει το πράσινο κράτος που στήθηκε επί δεκαετίες. Ο τροικάνος αποκάλυψε δηλαδή ότι υπήρχε εναλλακτική λύση για την Ελλάδα, πέρα από την άγρια φορολόγηση κυρίως των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων. Σίγουρα κάποιοι θα πονούσαν, θα υπέφεραν, θα πλήρωναν το μάρμαρο, ίσως κι άθελά τους. Όμως, το βέβαιο είναι ότι η χώρα θα μπορούσε να είχε σωθεί χωρίς να έχουν οδηγηθεί στην απόλυτη εξαθλίωση εκατομμύρια πολίτες. Κι ενώ το πράσινο κράτος συνέχιζε –και ίσως συνεχίζει- το πάρτι του, χιλιάδες Έλληνες διαβιούν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας ή δουλεύουν μόνο για να πληρώνουν φόρους.
Εδώ θα πρέπει επίσης να θυμίσουμε ότι το «λεφτά υπάρχουν» πήγαινε από τον κ. Παπανδρέου στο ότι πάνω από 30 δις ευρώ είναι η φοροδιαφυγή και μόλις αυτός γινόταν πρωθυπουργός, θα την πάτασσε. Μήπως είδατε εσείς να εισέρρευσαν παλαιές οφειλές, παρά τις ευνοϊκές ρυθμίσεις; Μήπως είδατε να πληρώνουν οι μεγαλο-οφειλέτες; Είναι χαρακτηριστικό ότι έχουν συλληφθεί δεκάδες άνθρωποι για χρέη πάνω από 600 εκατ. και έχουν εισπραχθεί μόλις 9 εκατ. Μηδέν λοιπόν το έργο του ΠΑΣΟΚ και στον κρίσιμο αυτό τομέα.
Τρίτον, Το Ευρωκοινοβούλιο παραδέχθηκε επαναδιαπραγμάτευση. Κάλεσε μάλιστα τον κ. Σαμαρά μόλις εκλεγεί να ξαναδούν το πρόγραμμα. Επομένως, υπάρχουν περιθώρια, αρκεί να κάτσει κανείς σοβαρός και πατριώτης να βρει λύσεις και διεξόδους.
Τέταρτον, πάρα πολλοί ξένοι ομολογούν αποτυχία Μνημονίου. Από το ίδιο το ΔΝΤ και την ΕΚΤ μέχρι κορυφαίους αναλυτές που λένε ότι το φάρμακο είναι θανατηφόρο.
Πέμπτον, η ίδια η Μέρκελ ομολογεί τώρα ότι τρέμει στην ιδέα μήπως η Ελλάδα καταρρεύσει και βγει από την ευρωζώνη, διότι προφανώς το ευρωπαϊκό οικοδόμημα θα καταρρεύσει. Η ρητορική του ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια πια ήταν; Να δεχθούμε ασμένως τα μέτρα για να μη βγούμε από το ευρώ. Κι όμως, το βασικό διαπραγματευτικό μας ατού, δηλαδή το φόβο της Ευρώπης για κατάρρευση της ΕΕ, το κάναμε γαργάρα.

Μα, αν είναι έτσι, τότε γιατί ο Αντώνης Σαμαράς είπε το «ναι»;

Δυο χρόνια τώρα η ΕΕ, αλλά και τα ξένα ΜΜΕ φορτώνουν την ευθύνη της αποτυχίας του προγράμματος της Τρόϊκα στην άρνηση του Προέδρου της ΝΔ να στηρίξει το Μνημόνιο.
Το «ναι» του Σαμαρά ήταν ένας τακτικός ελιγμός. Τίποτα περισσότερο. Για να δείξει ότι δεν φταίει αυτός που δεν πάει καλά το Μνημόνιο αλλά το … ίδιο το Μνημόνιο, η συνταγή της αποτυχίας. Και εφόσον από την αρχή έλεγε που θα φτάσουμε, πως θα είναι η Ελλάδα του Μνημονίου, νομιμοποιείται τώρα να ζητήσει διαπραγμάτευση και αλλαγή των όρων.

«Κάναμε το καλύτερο που έπρεπε να κάνουμε. Ανάκαμψη ζητούσαμε τότε, ανάκαμψη ζητούμε και τώρα. Η πολιτική μας δεν έχει αλλάξει. Απομονωθήκαμε στο εξωτερικό. Έχω κάνει το παν, για να μπορέσουμε να συγκροτήσουμε και πάλι μια Ελλάδα σοβαρότητας και στο εξωτερικό. Διορθώνω, όσο μπορώ, τα λάθη, τα οποία έγιναν τα δύο τελευταία χρόνια. Δεν αλλάζω πολιτική. Προσπαθώ να φυλάξω και να διαφυλάξω ό,τι γίνεται. …»

Η Ελλάδα πρέπει να είναι έτοιμη ώστε αμέσως μετά τις εκλογές, να παρουσιαστεί ένα αξιόπιστο και βιώσιμο πρόγραμμα εξόδου της χώρας από την κρίση. Κι αυτό μόνο ο Σαμαράς μπορεί να το κάνει που από την αρχή είχε προβλέψει τι θα γίνει.
Τα μνημόνια, νέα και παλιά, είναι ζήτημα χρόνου να τα «κηδέψουμε» με τις δέουσες τιμές.
Η λύση στην κρίση χρέους της Ευρωζώνης θα είναι πολιτική και θα αφορά το σύνολον των μελών της που αντιμετωπίζουν προβλήματα. Διαφορετικά, η Ευρωζώνη δεν έχει μέλλον.
Το βλέπουμε ήδη στην Ιβηρική. Η Ισπανία πρέπει να παρουσιάσει συμπληρωματικό προϋπολογισμό με μέτρα για περικοπές δαπανών πάνω από 40 δις την ώρα που η ύφεση της χτυπά για τα καλά την πόρτα. Η Πορτογαλία είναι έτοιμη να ζητήσει δεύτερο πακέτο βοήθειας ενώ ο Μ. Μόν τι απειλεί με παραίτηση γιατί λέει ότι δεν τον αφήνουν τα συνδικάτα να πάρει μέτρα.
Είναι θέμα χρόνου, λοιπόν, η τριάδα των χρεοκοπημένων, πλην της Ελλάδας, να βαρέσει κανόνι. Και μόνο τότε θα καταλάβει η Μέρκελ ότι τα πράγματα είναι σοβαρά και θα βάλει μπρος μια πιο ευέλικτη και ταχύτατη διαδικασία επίλυσης της κρίσης, συνολικά. Πότε θα γίνει αυτό; Κάποιοι το τοποθετούν προς το τέλος του 2012, αρχές του 2013. Γι’ αυτό μέχρι τότε η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στο παιχνίδι και κυρίως να μη δίνει αφορμές να τις φορτώνουν και τις αποτυχίες των υποτιθέμενων …..σωτήρων της.
Σίγουρα η Ελλάδα έχασε πολλές μάχες, κυρίως αυτές που οι κυβερντώντες πήγαν με κατεβασμένα τα χέρια. Το μέλλον μιας χώρας όμως κρίνεται από τον πόλεμο και ποιος θα τον κερδίσει στον τέλος.

Και να θυμίσουμε κάτι: 

Ο Τρωϊκός Πόλεμος τελείωσε με τον Οδυσσέα…

Πηγή 

Η Ελλάδα μέσα μας!

του Χριστόφορου Μίχου

Τα τελευταία χρόνια και κυρίως με την ένταξή μας στην Ε.Ε., ζούμε από τα ΜΜΕ και τους εκάστοτε υποστηρικτές των Κυβερνήσεων,  την δικτατορία της «ευρωπαϊκής κοινής γνώμης» ή σε πιο ακραίες μορφές την δικτατορία της «παγκόσμιας κοινής γνώμης»!  Δηλαδή όποια αντίδραση πολιτών αναπτύσσεται και εξελίσσεται στη χώρα μας, κρίνεται και αναλύεται υπό το πρίσμα του «αντίκτυπου» που θα έχει αυτή η ενέργεια,  στα μάτια  των πολιτών που ζουν σε άλλες χώρες.
Ειδικότερος αποδέκτης ο πιθανός μελλοντικός τουρίστας της χώρας αυτής! Παρόμοια «αγωνία» επιδεικνύεται  και για τον αντίκτυπο που θα έχουν στις Πολυεθνικές  που θέλουν να «επενδύσουν» στην Ελλάδα.
Σε πολλές περιπτώσεις βεβαίως οι αντιδράσεις παίρνουν λάθος δρόμο και τότε αναρωτιέται κανείς, για το τι είναι όλο αυτό το θέατρο παραλόγου που εξελίσσεται.
Σχιζοφρένεια, παράνοια, αστειότητα, γελοιότητα, μωρία; Ή απλά …κομματική ιδιοτέλεια και έλλειψη Ελλάδας μέσα μας;
Οι ιστορίες των λαών της γης, είναι βαριά φορτωμένες από λαϊκούς αγώνες εναντίον των δυναστών και καταχραστών της κάθε εποχής. Αυτοί οι αγώνες κοσμούν τα βιβλία της Ιστορίας κάθε χώρας, γίνονται  σημεία αναφοράς και κυρίως παράδειγμα προς μίμηση από ανιδιοτελείς πολίτες που φλέγονται για την εγκατάσταση της μιας και μόνης Δημοκρατίας που υπάρχει, της Δημοκρατίας των Πολιτών!
Όλα καλά μέχρι εδώ, τα δύσκολα βρίσκονται από δω και πέρα.
Τι κάνουν όμως, όταν οι πιο πάνω «φλεγόμενοι» για Δημοκρατία Πολίτες, σταλούν πια στην εξουσία, με εντολή και στόχο την εγκατάσταση και λειτουργία της Δημοκρατίας;
Οι Τίμιοι θα προσπαθήσουν, με τις όποιες αντιδράσεις - λάθη – παρατυπίες – καθυστερήσεις και τις αμέτρητες δυσκολίες, να εφαρμόσουν στην πράξη αυτή τη Δημοκρατία, τουλάχιστον θα προσπαθήσουν να την προσεγγίσουν με ανιδιοτέλεια !
Οι άλλοι, οι άτιμοι, θα πορευτούν αγκαλιά με την ιδιοτέλεια, με γνώμονα  την εκπλήρωση  των «υποχρεώσεων προς τρίτους», τη διάχυση της διαφθοράς προς  την εκλογική τους πελατεία και όχι μόνο, πράγμα το οποίο οδηγεί τη χώρα και το λαό της... κάπου εδώ που είμαστε και σήμερα, στην αποσάθρωση.
Τότε λοιπόν έρχεται η ώρα «να κάνουνε Ταμείο», να ξεκαθαρίσουνε τους δυσθεώρητους λογαριασμούς και… αρχίζουν τα όργανα.
Οι πολίτες θα φύγουν  από τον καναπέ τους,  θα διαμαρτυρηθούν, θα απεργήσουν  και θα εμπνευστούν με τη σειρά τους, όπως και οι προηγούμενοι (που τώρα έγιναν καθεστώς και κατεστημένο), από τους λαϊκούς αγώνες των παππούδων τους.
Η συνέχεια συμπολίτες μου είναι προ των… καναλιών, αρκεί π.χ. να παρακολουθήσει κανείς δελτίο ειδήσεων των λεγόμενων Μεγάλων  καναλιών.
 Σε διατεταγμένη υπηρεσία οι παρουσιαστές αντάμα με τους κυβερνητικούς θα «τρομάξουν» τους απεργούς  με τελικό αποδέκτη τον αποχαυνωμένο καναπεδάτο τηλεθεατή:
Μα δεν ενδιαφέρεστε για την εικόνα της Ελλάδας στην Ευρώπη;
Τι θα πουν  οι «οίκοι αξιολόγησης» για τη χώρα μας;
Η βαριά βιομηχανία της χώρας μας είναι ο τουρισμός. Εσείς γιατί τον καταστρέφετε; Οι τουρίστες γιατί ταλαιπωρούνται;
Σκασίλα μου για την εικόνα της χώρας μου απέναντι στους τραπεζίτες, στα όποια φερέφωνά τους και στους πολιτικούς που άγονται και φέρονται από την λαϊκίστικες εφημερίδες τύπου Μπιλντ.
Αυτή την Ευρώπη δεν τη θέλω. Για μένα δεν πρέπει να υπάρχει.
Η Ευρώπη που μας ταιριάζει είναι αυτή που θα τοποθετήσει τους πολίτες και τα κράτη πάνω από τις τράπεζες!
Αναζητώ την Ευρώπη των πολιτών, αυτής που θα παρέχει την ασφάλεια, που τα σύνορα της Ελλάδας θα είναι  σύνορά της και απαραίτητα θα έχει στο κέντρο τον άνθρωπο!
Όπως οι Ιταλοί διαδηλωτές που κάνανε την πόλη Γένοβα κομμάτι της νεότερης ιστορίας της Ιταλίας!
Όπως οι Γερμανοί εργάτες που έχουν 10 χρόνια να πάρουν αύξηση και είμαι σίγουρος ότι σκάνε χαμόγελο όταν παρακολουθούνε τον λαό μας  να πλένει την πλατεία Συντάγματος από τα δακρυγόνα, με τη λήξη μιας ακόμα άγριας καταστολής!
Όπως οι Μετανάστες στη Γαλλία που έδωσαν το «παρών» γιατί δεν άντεξαν την περιθωριοποίησή τους.
Όπως οι Άγγλοι φοιτητές που με την ανακοίνωση του διπλασιασμού των διδάκτρων τους κάνανε το Λονδίνο λαμπόγυαλο!
Όπως και η Λαϊκές Συνελεύσεις της Πλατείας Συντάγματος που με τις δράσεις  προκάλεσαν το παγκόσμιο ενδιαφέρον.
Αλλά και η μουσαντένια φκιασιδωμένη με λαμπιόνια και μπιχλιμπίδια Ελλάδα για μένα δε θέλω να υπάρχει.
Η δική μου Ελλάδα, θέλω να είναι η περήφανη Ελλάδα. Είμαστε σε θέση να την φτιάξουμε αξιοπρεπή και θα το κάνουμε μόνο αν αντισταθούμε όλοι και σε όλα τα κακώς κείμενα.
Οι οίκοι αξιολόγησης έχουν αναλάβει τον ρόλο των  «Οίκων Ανοχής» γι’ αυτό και δε με νοιάζουν τα πορίσματά τους.
Η βαριά βιομηχανία της χώρας μας είναι ο τουρισμός!
Λάθος, βαριά δεν είναι μόνο ο τουρισμός… Ποιος αμφιβάλει πως η βαρύτερη βιομηχανία μας θα μπορούσε να είναι ο πολιτισμός; Πότε αποφασίσαμε ως Έλληνες ότι επιθυμούμε την αποβιομηχανοποίηση της χώρας μας και την τουριστικοποίησή της;
Μια χώρα που ζει κυρίως  από τον τουρισμό είναι και στο έλεός του.
Μια οδηγία αποφυγής της Ελλάδας σαν τουριστικού προορισμού, δια στόματος Αμερικανού ή Ρώσου Προέδρου, αρκεί να μας στείλει στα τάρταρα.
Μια διαρροή πετρελαίου σε μια θάλασσά μας,  φτάνει να μας τσακίσει.
Οι πολίτες της Ευρώπης και τουρίστες στην Αθήνα, επισκέπτονται την πλατεία Συντάγματος με ενδιαφέρον να δουν από κοντά τα ψήγματα της Άμεσης Δημοκρατίας που επιχειρούνται και που μεταδίδουν τα ξένα μέσα ενημέρωσης (με όλες τις στρεβλώσεις τους).
Δεν ντρέπονται ούτε τους απωθούν οι σκηνές. Η Λαϊκή Συνέλευση των αγανακτισμένων καταλαμβάνει ένα ή δύο στρέμματα, εκεί, όπου γινόταν και 3.000 χρόνια πριν!
Ήδη τους έχει απωθήσει η ανασφάλεια - εγκληματικότητα, η βρωμιά του Δήμου της Αθήνας, οι εκλεκτοί προσκεκλημένοι μας οι μετανάστες, που τους χαρίσαμε το κέντρο, η άθλια πολεοδομία, η έλλειψη πρασίνου και η τσιμεντοποίηση της Αθήνας.
Τους έχει απωθήσει κύριοι μεγαλοστομώντες της αυτοδιοίκησης και της κυβέρνησης, ο “θρίαμβος” της κουτσουλιάς στην Εθνικής μας Βιβλιοθήκης, με το Πεντελικό μάρμαρο.
Τους έχει απωθήσει ή διαφθορά στη χώρας μας, η άθλια συγκοινωνία, το “τσεκούρωμα” από τον ασυνείδητο μικροεπαγγελματία και (σε πολλές περιπτώσεις) η κακή υπηρεσία του ταξιτζή και όχι μόνο.
Οι τουρίστες, είναι κι αυτοί εργαζόμενοι, πιθανά χαμηλά αμειβόμενοι και σίγουρα μελλοντικοί και πιθανοί συνταξιούχοι των 65 τουλάχιστον ετών. Είναι και αυτοί πολίτες που έχουν απεργήσει, που έχουν κλείσει δρόμους, που έχουν καταλάβει πλατείες, κ.λ.π.
Είναι πολίτες  που ίσως κι εκείνοι δυσκολέψανε τη ζωή ενός Έλληνα τουρίστα στη χώρα τους,
Ε, και?
Στη χώρα μας τους καλοδεχόμαστε, οφείλουμε να τους σεβόμαστε, έτσι ώστε να απολαμβάνουμε τον σεβασμό τους, σπάζοντας όμως την υποτέλεια και το ραγιαδισμό που καλλιεργούμε με φόντο τα ευρώ του τουρίστα.
Όλα αυτά προϋποθέτουν πρωτίστως και με κάθε τρόπο, να καλλιεργήσουμε την Ελλάδα μέσα μας, να δουλέψουμε για την Ελλάδα, γιατί όπως έλεγε κ ο Ίωνας Δραγούμης, δουλεύοντας για την Ελλάδα δουλεύω για τον εαυτό μου.

Κάπως έτσι έχω την Ελλάδα μέσα μου…

Και αξίζει να θυμηθούμε τα σπουδαία λόγια του Ισοκράτη και να δουλέψουμε πάνω σ' αυτά:

«Η δημοκρατία αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας , διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία…»

Ισοκράτης 436 – 338 π.χ.

Εγώ δεν πυροβολώ τα πόδια μου για δεύτερη φορά!

της effie B.

Τον Οκτώβρη του 2009, μετά μια διακυβέρνηση περίπου πεντέμιση χρόνων, η Ν.Δ. χάνει τις εκλογές με το απογοητευτικότατο ποσοστό 10,5 μονάδων διαφοράς από το ΠΑΣΟΚ. Το πιο εντυπωσιακό και συνάμα καταλυτικό αυτών των εκλογών ήταν ο αριθμός των ψηφοφόρων της Ν.Δ που «έμεινε» σπίτι του και απείχε της ψηφοφορίας. Θέλησε με αυτόν τον τρόπο να τιμωρήσει το κόμμα του για μια σειρά λαθών στη διάρκεια της υπερπενταετούς άσκησης εξουσίας…
Πάνω από ένα εκατομμύριο ψηφοφόροι, που ενώ στις προηγούμενες εκλογές εν μέσω πυρκαγιών και άλλων «απρόσμενων» κακών που είχαν ξαφνικά ενσκήψει είχαν δώσει εμπιστοσύνη στη Ν.Δ., επηρεασμένοι από τα Μέσα Μαζικού Εκμαυλισμού (τα ίδια που εκστρατεύουν τώρα κατά Σαμαρά)  αλλά και απο αστοχίες, επέλεξαν να απέχουν παρά να δώσουν την ψήφο τους κάπου αλλού. Το αποτέλεσμα γνωστό και απολύτως καταστροφικό.
Κυβέρνηση εξελέγη το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου,  του “λεφτά υπάρχουν”. Παρά τις όποιες προσπάθειες παραμονή εκλογών να ψελλίσει λόγο αλήθειας η Ν.Δ. και να πει τα πράγματα με το όνομα τους, δεν την άκουσε κανείς.
Ένα μεγάλο μέρος των οπαδών της είχε ήδη αποφασίσει: αποχή και τιμωρία!
Βλέπετε, ήταν όλα τόσο πρόσφατα: ένα «τεράστιο» σκάνδαλο που αποδείχτηκε τελικά μη-σκάνδαλο είχε θολώσει την όποια καθαρή ματιά. Ήταν και αστοχίες σε επίπεδο επιλογής προσώπων: ένας ανεκδιήγητος δημόσιος υπάλληλος που καταλαμβάνοντας για πρώτη φορά θέση εξουσίας «ζαλίστηκε» μέχρι που έπεσε απο τον  πέμπτο όροφο και τιμωρήθηκε σε προσωπικό επίπεδο όσο κανείς! Ένας άλλος πολιτικός “αστέρας” που το είδε διάδοχος και έπραξε με ανάλογη αμετροέπεια, τιμωρήθηκε και απαξιώθηκε και αυτός! Κάποιοι θα θυμηθούν άλλους που πολύ νωρίς ξέχασαν το σεμνά και ταπεινά του αρχηγού τους και το γύρισαν σε έπαρση και αλλαζονεία! Και κάποιοι άλλοι θα θυμηθούν και άλλους ανεπαρκείς που ενώ έπρεπε να βγουν μπροστά στη δύσκολη ώρα, κιότεψαν! Για όλους αυτούς και άλλους πολλούς οι ψηφοφόροι της Ν.Δ θύμωσαν. Θύμωσαν πολύ! Και έμειναν στα σπίτια τους. Την δύσκολη ώρα σφύριξαν αδιάφορα. Ε, και σιγά, τι θα γίνει;
Κι έγινε. Ο κακός χαμός και ο μεγάλος χαλασμός. Ο Γ. Α. Παπανδρέου μαζί με τον σημερινό αρχηγό Βαγγέλη Βενιζέλο και με σύνθημα την πολιτική αγυρτία του «λεφτά υπάρχουν» ανέλαβαν την εξουσία. Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε! Έχοντας ήδη προαποφασίσει την ένταξη μας στο ΔΝΤ ανέλαβαν να εκτελέσουν τις αποφάσεις με μεθοδεύσεις που σήμερα βρίσκονται κάτω από τον φακό εισαγγελέων και εξεταστικών επιτροπών! Κραυγάζοντας στα διεθνή Μέσα συκοφαντίες ενάντια στην ίδια την πατρίδα τους και απαξιώνοντας πλήρως τους συμπολίτες τους, αυτούς που τόσο απλόχερα χάριζαν στο Πασοκ χρόνια εξουσίας και καλοπέρασης! Σιγά τους χαχόλους, άλλωστε “μαζί τα φάγαμε”! Ετσι, για να μην ξεχνιόμαστε!
Και ύστερα ήρθαν τα μνημόνια. Το πρώτο, στο οποίο αντιστάθηκε σθεναρά ο Αντώνης Σαμαράς, η καταστροφική απραξία δύο ολόκληρων χρόνων με οριζόντιες περικοπές και όποιον πάρει ο χάρος, έτσι χωρίς πρόγραμμα. Και όμως, ο Αντώνης Σαμαράς πρότεινε σχέδια και πολιτικές που χλευάστηκαν και λοιδωρήθηκαν. Και ακόμη περισσότερο, κατασυκοφαντήθηκαν στους δανειστές εταίρους με «εσωτερική» πληροφόρηση, εκτελώντας σχέδιο πλήρους καταστροφής της χώρας και οδηγώντας την λίγο πριν την έξοδο από την ευρωζώνη. Μια κατάκτηση που υπηρξε κεντρικός στόχος δεκαετιών για τη Ν.Δ.  αλλά και για όλους τους έλληνες. Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε!
Και τότε, μπροστά στην ολοκληρωτική καταστροφή η Ν.Δ. συναίνεσε σε μια κυβέρνηση μετάβασης σε εκλογές και διαχείρησης ενός ίσως αμφιβόλου κουρέματος, κερδίζοντας χρόνο. Εκείνον τον απόλυτα απαραίτητο χρόνο για την δημοκρατική έκφραση του ελληνικού λαού και την αλλαγή συνθηκών στην Ευρώπη. Και να μην γελιόμαστε μεταξύ μας. Δυνατότητες άλλες δυστυχώς δεν υπήρχαν. Ήταν ο τελευταίος ελιγμός. Γιατί απλά άρνηση στη άρνηση χωρίς θέση, και πατριωτικά τύπου «φεύγουμε εδώ και τώρα, και όποιον πάρει ο χάρος» τα λέει και ο κυρ-Παντελής στο καφενείο της γωνίας, υποννοώντας προφανώς οτι αυτόν δεν θα τον πάρει ο χάρος!
Θέσεις όμως καθαρές, διαχειριστικές, για την επόμενη μέρα για τα σχολεία, για τα νοσοκομεία, για τους μισθούς, για τις συντάξεις, για την άμυνα δεν βλέπω, να ψελλίζει έστω, κανείς!
Καμιά ολοκληρωμένη πρόταση για την οικονομία, έστω και μετά την άτακτη χρεοκοπία, και δηλώνω έτοιμη να την ακούσω!
Βλέπω μόνο παντιέρες ρόζες ένθεν κακείθεν του κέντρου, ούτως ειπείν δεξιά και αριστερά και ακούω μόνον άναρθρους επαναστατικούς αλλαλαγμούς!
Ακούω μόνον, μια στείρα άρνηση και βλέπω ένα γενικό αχταρματσίδικο μέτωπο που έχει λίγο απ’ όλα: λίγο αρνούμαστε το χρέος, λίγο δεν “πληρώνω-δεν πληρώνω“, λίγο «άσε θα δούμε», λίγο «οι ωραίοι έχουν χρέη»! Και ειλικρινά λυπάμαι για την απαξία της γραφής μου…
Και από την άλλη μεριά βλέπω ένα ΠΑΣΟΚ, τον απόλυτο καταστροφέα της χωρας μου, έναν Βενιζέλο να επαναφέρει τους Τσουκάτους των λαθραίων εκατομυρίων μαζί με όλον τον παλιό συρφετό, έτσι ξεδιάντροπα, αλλάζοντας όμως περιβολή, και να με προκαλεί με αυθάδεια: «Aρχίζουμε». Αρχίζουνε τι; Την καταστροφή πάλι από την αρχή; Ας τολμήσει να το πει στους μικροομολογιούχους που τους κούρεψε από τους κόπους μιας ζωής ψευδόμενος λίγες μέρες πριν! Δεν έχει άλλο, το τελειώσανε το μαγαζί. Κοντεύει να φύγει μετανάστης!
Με αυτές τις σκέψεις κατά νου και κάνοντας τον απολογισμό μου, εγώ προσωπικά δεν θα πυροβολήσω τα πόδια μου για δεύτερη φορά.
Μέσα σε ένα σκηνικό κινούμενης άμμου καθημερινά σε διεθνές επίπεδο, έναν Βενιζέλο απέναντι να έχει υποσχεθεί και να έχει υπογράψει εν αγνοία μου και γω δεν ξέρω τι, και μία καθημερινή απειλή ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας με όλα τα επακόλουθα, έγιναν και λάθη απο μέρους της Ν.Δ.
Και δεν είδα και κείνες τις αλλαγές σε πρόσωπα που θα ήθελα. Είδα αυτούς που με θύμωσαν και με απομάκρυναν απο τη Ν.Δ. να μου μιλούν για την επόμενη μέρα, διεκδικώντας τάχα ποιόν ρόλο;
Είδα πολλούς την ώρα της μαχης να τραβούν χαλιά και να χτυπούν κάτω από τη ζώνη!
Είδα άλλους που ίσως τους εμπιστευόμουνα για την επόμενη μέρα να διαχωρίζουν την θέση τους για προσωπικά οφέλη και ατζέντες. Να ερίζουν για πρωτοκαθεδρίες σε σχηματισμούς και να ψελλίζουν αντίσταση, έτσι χωρίς πρόγραμμα.
Είδα και άλλους καινούριους να είναι μιά από τα ίδια.
Είδα πολλά και απογοητευτικά.
Είδα, όμως, και έναν Αρχηγό να αγωνίζεται. Να αγωνίζεται ειλικρινά με νύχια και με δόντια. Απέναντι σε όλους και σε όλα. Και μέσα στο κόμμα του, και έξω από αυτό. Και μέσα στην Ελλάδα, και έξω. Χωρίς καμιά στήριξη από κανένα Μέσο. ΜΟΝΟΣ! Με όλους ενάντια και απέναντι.
Είδα έναν Αρχηγό να μου λέει την αλήθεια. “ΟΧΙ” όταν έπρεπε, οδυνηρότατο “ΝΑΙ” για να μπορέσω να «συρθώ» και να ξεφύγω ίσως την απόλυτη καταστροφή. Είδα έναν Αρχηγό που ενώ μπορούσε να μιλήσει στο θυμικό μου και να τα πάρει όλα, μου είπε «δυστυχως, εδώ που φτάσαμε, αυτά είναι».
Και τον σύγκρινα με όλους αυτούς που τώρα με καλούν και προσποιούνται την «άλλη επιλογή». Τι μου λένε στ’ αλήθεια; Τι μου προτείνουν; Ξανά ψεύτικες ελπίδες επανάστασης και ηρωισμού; Ξανά στις δικές μου πλάτες;
Και θυμήθηκα το ίδιο ακριβώς σκηνικό πριν απο δυόμιση περίπου χρόνια. Στις εκλογές του 2009. Όταν διάλεξα να μην ακούσω. Όταν κάθησα σπίτι μου και επέλεξα την δική μου αποχή και την δική τους τιμωρία. Και τελικά τιμώρησα πολύ πιο σκληρά τον ίδιο μου τον εαυτό…

Η μόνη ελπίδα, όλοι εμείς! ΕΣΕΙΣ κι εγώ. Ένα εκατομμύριο κόσμος που την τελευταία φορά με θυμό επιλέξαμε άθελά μας την καταστροφή! Την δική μας!

Ε, λοιπόν εγώ δεν πυροβολώ τα πόδια μου για δεύτερη φορά…

Πηγή

Ο Σαμαράς δείχνει ότι είναι ΗΓΕΤΗΣ

Μετά από πολλά χρόνια ο πολιτικός λόγος της Ν.Δ., γίνεται ξεκάθαρος. Η σημερινή ομιλία του Αντώνη Σαμαρά, στην Πολιτική Επιτροπή της Φιλελεύθερης Παράταξης, κάλλιστα, μπορεί να διεκδικήσει θέση στην κομματική –και όχι μόνο- βιβλιοθήκη. Ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, στην δυσκολότερη συγκυρία για τον τόπο, αποφάσισε να αφήσει στο χθες, τα μισόλογα, το φλερτ με την Αριστερά και να μιλήσει με πατριωτισμό και γενναιότητα στην καρδιά του δοκιμαζόμενου πολίτη. Είναι λίγες οι περιπτώσεις που ακούμε τόσο ξεκάθαρο πολιτικό λόγο. Η σημερινή ομιλία Σαμαρά, είχε ιδεολογικό υπόβαθρο. Περιείχε μηνύματα. Έδινε στίγμα.

Είναι αποφασισμένος να συγκρουστεί με το «σύστημα» που διάλυσε την χώρα, στέλνοντάς την, στο ΔΝΤ και τους Τροικανούς. Για πρώτη φορά αποφασίζει να «χτυπήσει» ευθέως τους «Τσίπρες» και την Αριστερά. Όλους, αυτούς, που το παίζουν τιμητές των πάντων. Ώρα ήταν. Επιτέλους, κάποια στιγμή θα έπρεπε να τελειώσει το παραμύθι με την Αριστερά. Από τη στιγμή που ο λόγος είναι ξεκάθαρος και το δίλημμα σαφές, ο στόχος της πολιτικής κυριαρχίας της Ν.Δ., είναι εφικτός.

Ο κόσμος ζητά αλήθεια και ειλικρίνια. Τα παραμύθια και οι κουκούλες, έχουν ημερομηνία λήξης. Γι' αυτό και ο Σαμαράς, έχει μόνο μια ΕΠΙΛΟΓΗ: Να επιμείνει στον δρόμο του ΘΑΡΡΟΥΣ που επέλεξε να πορευτεί. Και, να είναι σίγουρος ότι τόσο οι ΔΕΞΙΟΙ, όσοι και η πλειοψηφία των "νοικοκυραίων" αυτού του τόπου, θα τον εμπιστευτεί και θα του δώσει την ΔΥΝΑΜΗ για να αλλάξει την Ελλάδα. 
http://epirusworld.blogspot.com


Το δικό μου σχόλιο: 
Πως να μη σταθώ με όλες τις δυνάμεις μου, δίπλα του σε αυτόν τον  αγώνα για τη χώρα μας, όταν το όραμά του και όραμά μου είναι μια νέα Ελλάδα, η άλλη Ελλάδα, αυτής που θα σέβεται τον πολίτη με δικαιοσύνη και ίσες ευκαιρίες για όλους.
Στον αγώνα για την Ελλάδα που θα παράγει και πάλι πολιτισμό για να κατακτήσει τη θέση που της ανήκει στο παγκόσμιο στερέωμα!
Αυτή την ώρα, η Ελλάδα και η πολιτική, χρειάζεται τη "στράτευση" κάθε Έλληνα που νιώθει πατριώτης!

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη...

Φίλοι και φίλες μου, η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει μόνο μια Ιθάκη, υπάρχουν πολλές, 
όπως πολλοί είναι και οι στόχοι που θέτουμε στη ζωή μας. 
Κάθε φορά που επιτυγχάνουμε ένα στόχο θέτουμε αμέσως έναν επόμενο και έτσι συνεχίζουμε τις προσπάθειες να κάνουμε διαρκώς ό,τι καλύτερο μπορούμε στη ζωή μας. 
Κάθε φορά που φτάνουμε στην Ιθάκη, θέτουμε έναν υψηλότερο στόχο και συνεχίζουμε την πορεία μας προς τη νέα Ιθάκη, προς το νέο στόχο που θέσαμε.
Η Ιθάκη είναι ο προορισμός, αλλά δεν έχει να μας προσφέρει τίποτε περισσότερο, 

πέρα από το ταξίδι που κάνουμε για να φτάσουμε σε αυτήν.

Έστω και γι’ αυτό όμως αξίζει κάθε προσπάθεια, αξίζει όλη μας την αφοσίωση 

και όλη μας την ευγνωμοσύνη, που μας κρατά σε μια διαρκή εγρήγορση και προσπάθεια.  

Αξίζει τον κόπο να θυμηθούμε τα μοναδικά λόγια 
του Έλληνα ποιητή μας, Κωνσταντίνου Καβάφη:

Κ.Π. Καβάφης

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,

να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,

γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,

τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,

τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,

αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή

συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,

τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,

αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,

αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου...

(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

ΑΝ Ο ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑΣ...

Αν ο κάθε Έλληνας, από τα μωρά μέχρι τα γερόντια, αναζητήσει και καταναλώσει 1.000€ το χρόνο για προϊόντα που έχει ανάγκη, διατροφή, ένδυση, διασκέδαση, ποτά κλπ, κλπ, είναι 10 δις που μένουν στην Ελλάδα, σε Έλληνες παραγωγούς βιοτέχνες κλπ κλπ, η ανεργία θα πέσει τουλάχιστον στο μισό λόγω της αυξημένης ζήτησης προϊόντων και η οικονομία μας θα έπαιρνε βαθιές ανάσες αφού τα χρήματα θα κυκλοφορούσαν μέσα στη χώρα! Λοιπόν σούπερ μάρκετ ή μπακάλικο? Ακόμη και αν επιλέξουμε… σουπερμάρκετ, ψάξτε Ελληνικά προϊόντα, δεν κάνει κόπο…πιάνει τόπο!!!