Η τελευταία μας ευκαιρία;

Αναμφίβολα, ο κ. Σαμαράς εξέρχεται ενισχυμένος 

από τη χθεσινή σύνοδο του Λαϊκού Κόμματος

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ο κ. Σαμαράς αντιμετωπίζονταν στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, ως … «μαύρο πρόβατο».  Οι συναντήσεις του στην Ευρώπη διεξάγονταν μάλλον σε … κλειστό κύκλο και όσο για τις απόψεις του; Αστα να πάνε! Λαϊκιστή τον ανέβαζαν, τυχοδιώκτη τον κατέβαζαν.
«Για πρώτη φορά, σε κείμενο συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, έγινε προσωπική αναφορά στην Ελλάδα και τον κ. Σαμαρά και εκφράστηκε η στήριξη στις προσπάθειές του, για ένα ολοκληρωμένο μείγμα πολιτικής που θα εξαλείφει το έλλειμμα, ενώ ταυτόχρονα θα αποκαθιστά την ανάπτυξη στην Ελληνική οικονομία και την εμπιστοσύνη.
Στο ίδιο κείμενο αναφέρεται -επίσης για πρώτη φορά- ότι οι υπόλοιποι ηγέτες του ΕΛΚ, αποδέχονται τρόπους για να ενισχύσουν τις επενδύσεις, την ανάπτυξη και τις θέσεις εργασίας στην Ελλάδα, συμπληρώνοντας έτσι το υφιστάμενο πρόγραμμα.
Ενώπιον 15 Πρωθυπουργών και αρχηγών κρατών στη Σύνοδο του ΕΛΚ στις Βρυξέλλες, που ήταν αφιερωμένη στην ανάπτυξη, ο κ. Σαμαράς ζήτησε αλλαγή των πολιτικών που απέτυχαν μέχρι σήμερα, επιτείνοντας την ύφεση και την ανεργία.»
Αυτά  δεν τα γράφω εγώ, αλλά το ΒΗΜΑ!
Ενώ ο Βίλφριντ Μάρτενς, πρόεδρος του ΕΛΚ δήλωσε: Σεβόμαστε τις θυσίες και τις προσπάθειες των τελευταίων δύο ετών, αλλά ιδιαιτέρως στηρίζουμε τις προσπάθειες της Νέας Δημοκρατίας και του Προέδρου της Αντώνη Σαμαρά να επεξεργαστεί και να ενσωματώσει την πολιτική της για εξάλειψη του ελλείμματος. Αλλά επίσης, για την αποκατάσταση της ανάπτυξης και της εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας, σκεπτόμενος το τεράστιο πρόβλημα της ανεργίας των νέων. Και να είστε προετοιμασμένοι, όλοι μαζί, μέσω της ομοφωνίας, να σκεφτούμε πιθανούς τρόπους να δυναμώσουμε την επένδυση, την ανάπτυξη και την εργασία, μέσω της ολοκλήρωσης των μεταρρυθμίσεων, που απαιτούνται και μέσω του σεβασμού των δεσμεύσεων του Μνημονίου. Ο ρόλος του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, αυτά τα δύο χρόνια, ήταν πολύ σημαντικός και αυτό επιβεβαιώθηκε από ολόκληρη την ηγεσία του ΕΛΚ. 
Γιατί άλλαξε το κλίμα;
Τι έγινε ξαφνικά και άλλαξε το κλίμα τόσο πολύ;
Κάποιοι ίσως σπεύσουν να πούν ό,τι συνετέλεσε το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών και μπροστά στο φόβο μιας αριστερής επέλασης, οι ευρωπαίοι κάνουν πίσω. Θεωρώ την άποψη εξαιρετικά ασθενή.
Η αλήθεια είναι, ότι όλοι έχουν πλέον συνειδητοποιήσει, πως οι πολιτικές του μνημονίου οδηγούν και μαθηματικά την οικονομία μας σε αδιέξοδο και την κοινωνία σε κατάρρευση.
Επιπλέον, αποδυναμώθηκε  και το βασικό τους επιχείρημα ότι για την κατάσταση της Ελλάδος, δεν ευθύνεται το μνημόνιο, αλλά οι  πολιτικές και  κοινωνικές ελίτ που είτε ηρνούντο να το εφαρμόσουν, είτε εμπόδιζαν την εφαρμογή του.
Με άλλα λόγια πίστευαν ότι η συνταγή ήταν ορθή, αλλά ο ασθενής δεν ακολουθούσε τη θεραπεία.
Όμως, επειδή οι πολιτικές λιτότητας οδηγούν και άλλες, μεγαλύτερες οικονομίες, σε ύφεση, αναγκάστηκαν να αναζητήσουν και αναπτυξιακά κίνητρα για να ανακοπεί ο φαύλος κύκλος.
Προφανώς, το κλίμα βελτίωσε και η εκλογή του νέου Γάλλου Προέδρου, ο οποίος όντας ακόμα στην αρχή της θητείας του, θέλει να κερδίσει κάποιους πόντους που θα ενισχύσουν το ηγετικό του προφίλ. Δεν μπορεί, τόσο γρήγορα και τόσο εύκολα να αλλάξει γνώμη. Τον είχε …προειδοποιήσει και ο Αλέξης  άλλωστε!
Έξι προτάσεις για την ανάπτυξη
Μόλις χθές τονίζαμε ότι η Νέα Δημοκρατία πρέπει να μιλάει με εξειδικευμένες προτάσεις και να καταθέτει συγκεκριμένες ιδέες.
Την ίδια ημέρα ο κ. Σαμαράς ανέπτυξε ένα πακέτο 6 προτάσεων που μπορούν σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα αφενός μεν να θέσουν σε κίνηση τις μηχανές της ανάπτυξης, αφετέρου να  ανακουφίσουν τα «θύματα της κρίσης» όπως γράφαμε.
Πιό συγκριμένα ο κ. Σαμαράς στην εισήγησή του αναφέρθηκε σε έξη πρωτοβουλίες:
 - Ανέπτυξε τις θέσεις του για τα ομόλογα έργων που θα δώσουν πρόσθετη ρευστότητα για μεγάλα έργα.
- Ζήτησε στήριξη της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων για έργα υποδομών και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις
- Πρότεινε ειδικό εργαλείο ρευστότητας για την Ελλάδα. Το εργαλείο αυτό θα μπορούσε να λάβει διάφορες μορφές και να συνδυασθεί με την στήριξη ενός νέου Ελληνικού Επενδυτικού Ταμείου το οποίο με κεφάλαια από το ΕΣΠΑ, την ΕΤΕΠ και τις αποκρατικοποιήσεις να επικεντρωθεί στη χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
- Ζήτησε ειδική στήριξη των δοκιμαζόμενων από την κρίση κυρίως των ανέργων από αδιάθετους κοινοτικούς πόρους, πέραν του ΕΣΠΑ, προτείνοντας ένα Ταμείο Άμβλυνσης των Κοινωνικών Επιπτώσεων του Μνημονίου.
- Έθεσε το ζήτημα της εξέτασης δημιουργίας ζωνών με φορολογικά και άλλα κίνητρα για εγκατεστημένες επιχειρήσεις, με σεβασμό των εργασιακών δικαιωμάτων
- Πρότεινε τέλος τη δημιουργία ενός Μηχανισμού Εγγύησης Καταθέσεων σε ευρωπαϊκή κλίμακα, σύμφωνα και με τη σχετική πρόταση Μόντι που θα αποτρέψει την «αιμορραγία» καταθέσεων από το Νότο προς το Βορρά της Ευρώπης.
Το θετικό είναι ό,τι τις περισσότερες από τις προτάσεις αυτές τις υπερασπίζονται με θέρμη και άλλοι ηγέτες. Ο Μόντι είναι υπέρμαχος των project bonds. Ο Ραχόϊ  πιέζει για αναπτυξιακές πρωτοβουλίες, ενώ στον ίδιο δρόμο κινείται και ο Ολάντ. Τις ΕΟΖ τις εφαρμόζουν ήδη στην Πολωνία. Η στήριξη των καταθέσεων αφορά όλες τις χώρες του Νότου. Αυτή η κοινή αντίληψη μπορεί να διαμορφώσει καλύτερες συνθήκες για την υλοποίησή τους.
 Την σημαίνουν όλα αυτά ενόψει εκλογών;
Αναμφίβολα η κατάσταση στην Ε.Ε. έχει αλλάξει.  Βέβαια, δεν πρόκειται να εγκαταλειφθεί αύριο η πολιτική της λιτότητας. Δεν γίνονται έτσι αυτά τα πράγματα. Θα πάρει κάποιο χρόνο ακόμα.
Όμως, τέλος Μαΐου έχει δημοψήφισμα η Ιρλανδία.
Τον Ιούνιο ο Ολάντ θέλει να κερδίσει τις βουλευτικές εκλογές για να αποκτήσει  τον έλεγχο της Βουλής και να κυβερνά απρόσκοπτα.
Αρχές Σεπτεμβρίου προγραμματίζουν εκλογές στην Ολλανδία (υπενθυμίζουμε ό,τι η κυβέρνησή τους κατέρρευσε λόγων των μέτρων λιτότητας).
Τέλος, τον Νοέμβριο ο Obama θέλει να επανεκλεγεί
Μια ενδεχόμενη ελληνική κατάρρευση θα δημιουργήσει ένα ντόμινο αρνητικών επιπτώσεων τις οποίες κανένας δεν μπορεί να προβλέψει. Όσα λέγονται και γράφονται είναι ασκήσεις επι χάρτου χωρίς να στηρίζονται σε πραγματικά δεδομένα.
Για αυτό, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα, διαμορφώνονται οι συνθήκες που θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να πετύχει αυτό που εδώ και δυο χρόνια φωνάζει ο κ. Σαμαράς. Δημοσιονομική προσαρμογή, αλλά με αναπτυξιακή διάσταση.
Αναμφίβολα, ο κ. Σαμαράς εξέρχεται ενισχυμένος από τη χθεσινή σύνοδο του Λαϊκού Κόμματος, όμως, τα δύσκολα βρίσκονται πίσω στην Ελλάδα. Απομένουν περίπου τρείς εβδομάδες μέχρις τις κρίσιμες εκλογές της 17^ης Ιουνίου και πρέπει να καταβληθεί μια τιτάνια προσπάθεια για να πειστεί ο ελληνικός λαός ο,τι υπάρχει μια άλλη, ρεαλιστική επιλογή σωτηρίας.
Και να απορρίψει τις σειρήνες του λαϊκισμού που μπορεί και να ανοίξουν τον Ασκό του Αιόλου. Η λύση, όντως, βρίσκεται στα χέρια μας και η επιλογή είναι δική μας. Το ίδιο και η ευθύνη.
Κ.Ρ.

Πηγή 

Η ΝΔ πρέπει να ενώνει τους Έλληνες και όχι να τους διχάζει

Για μια στρατηγική νίκη της Νέας Δημοκρατίας

Από factorx 

Στην πρώτη μου ανάρτηση στο Antinews (Η ΝΔ πρέπει να αλλάξει επειγόντως προεκλογική στρατηγική) αναφέρθηκα στην ανάγκη αλλαγής της στρατηγικής της ΝΔ στην πορεία προς τις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Συνοπτικά τα σημεία που τόνισα ήταν τα εξής:
- Ο κ. Σαμαράς πρέπει να μιλήσει ξανά ως εθνικός ηγέτης και όχι ως κομματικός αρχηγός. Να αρχίσει να απευθύνεται σε όλους τους Έλληνες χωρίς διχαστικά διλήμματα, χωρίς διαχωριστικές γραμμές. Να ενώνει και όχι να διαιρεί. Να μην επιτρέψει διολίσθηση της παράταξης σε έναν στείρο αντικομμουνισμό του παρελθόντος
- Η ΝΔ να ανακτήσει τον αντιμνημονιακό της χαρακτήρα που δώρισε σε άλλους. Με συγκεκριμένες προτάσεις αλλαγής και επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου που να αφορούν συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες.
- Η ΝΔ να μην βασίσει την προεκλογική της καμπάνια σε φοβικά σύνδρομα όπως “Ευρώπη ή δραχμή”, επειδή έτσι θα ταυτιστεί περισσότερο η ΝΔ με το Μνημόνιο. Αντί των διλημμάτων θα ήταν καλύτερα να προτάξει το όραμα Σαμαρά για την Ελλάδα (“πως θέλουμε την Ελλάδα”, “η Ελλάδα που θέλουμε”) και να το αντιπαρατάξει στην Ελλάδα που μας οδηγούν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι λοιποί αντιμνημονιακοί.
Διάβασα με προσοχή τα πολυάριθμα σχόλια των φίλων αναγνωστών και αισθάνομαι την ανάγκη να επανέλθω:
ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΠΑΚΕΤΟ ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ/ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ
Η πρόταξη της έννοιας της “επαναδιαπραγμάτευσης” δεν είναι παρά συνέχεια όσων λέει πρώτος εδώ και καιρό ο Αντώνης Σαμαράς, απλά τώρα είναι επιτακτική η ανάγκη επανατοποθέτησης της εν όψει και της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε.
Ο κ. Σαμαράς οφείλει να δώσει περιεχόμενο στον όρο και να εξηγήσει τι σημαίνει για συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες : νέους , μισθωτούς κ άνεργους του ιδιωτικού τομέα, γυναίκες, μητέρες και νοικοκυρές. (Αναφέρομαι σε αυτές τις κοινωνικές ομάδες μια και αποτελούν τον μεγαλύτερο αριθμό αναποφάσιστων)
Με άλλα λόγια πρέπει να διαμορφώσει ένα συγκεκριμένο πακέτο επαναδιαπραγμάτευσης – διεκδίκησης.
Με το πακέτο αυτό να πάει στη Σύνοδο του ΕΛΚ,  αλλά να μην συναντηθεί μόνο με τους ηγέτες του Λαϊκού Κόμματος (πολλοί από αυτούς με πρώτη τη Μέρκελ είναι κόκκινα πανιά για τους Έλληνες) ,αλλά να ζητήσει να δει και Φιλελεύθερους και Σοσιαλδημοκράτες. Ο πρόεδρος του ΕΛΚ, κ Μάρτενς, είναι φίλος του κ. Σαμαρά και θα διαμεσολαβήσει μετά χαράς για κάτι τέτοιο.
Το σύνθημα αυτής της πρώτης φάσης μπορεί να είναι : ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΜΑΖΙ !
Είναι Ελληνοκεντρικό όπως το πνεύμα των καιρών.
Είναι διεκδικητικό και δυναμικό όπως  θέλουμε και πρέπει να είναι η ΝΔ.
Είναι εθνικό . Προτάσσει με το “Μαζί” την ανάγκη συνεργασιών όπως μας υπέδειξαν οι εκλογές της 6ης Μαΐου, άλλα και το αίσθημα ενότητας που πρέπει να μας διακρίνει σε καιρούς κρίσης.
2. Η ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΜΕΤΩΠΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΣΥΝΘΕΤΗ: ΣΤΟ ΚΑΔΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ
Εκεί στον 3ο όροφο της Συγγρού όχι μόνο δεν μαθαίνουν από τα πρόσφατα λάθη τους , άλλα προφανώς αρέσκονται να τα επαναλαμβάνουν…
Τον Απρίλιο και τον Μάιο είχαν ξεχάσει ότι υπήρχε ο ΣΥΡΙΖΑ και παραλίγο να μας περάσει.. Τώρα έχουν ξεχάσει ότι υπάρχει και το ΠΑΣΟΚ…!!!
Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να συμπιεστεί ανάμεσα σε δυο έστω και πρώην μεγάλα κόμματα.
Αλλιώς ο μικρός Αλέξης μεγαλώνει..
Υπάρχει ο κίνδυνος οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ πρώην ( και είναι πολλοί) αλλά και νυν, να κινηθούν μαζικά προς την Αριστερά από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ χτίσει παράσταση νίκης. Ας μην υποτιμούμε στο σημείο αυτό τον γενικότερο αίσθημα νίκης που εκπέμπει  για όλη την Αριστερά η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ (“επιτέλους να κερδίσει και μια φορά η Αριστερά, να πάρουμε την ρεβάνς”).
Ήδη μας περνάει 3 μονάδες. Σε λίγο θα είναι αργά. Και μην πει κανένας ότι έτσι νεκρανασταίνουμε το ΠΑΣΟΚ γιατί ούτως ή άλλως είναι τελειωμένο τρίτο .
Άλλωστε , τα στελέχη της Κεντροαριστεράς ξέρουν να αποδομούν καλύτερα τους συντρόφους τους από εμάς .
Γι αυτό όταν θα ζητήσει ο Βενιζέλος να συμμετάσχει στο debate ας είμαστε συναινετικοί.
Όχι να αλλάξουμε θέση και να το προτείνουμε εμείς πανικόβλητοι σε δέκα ημέρες, γιατί τότε θα έχουμε κάνει άλλη μια θεαματική αναδίπλωση…
ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΛΛΑΔΑ
Η επικοινωνιακή στρατηγική παραδοσιακά στοχεύει σε δύο άξονες: Το λογικό και το θυμικό.
Μελετώντας τώρα προσεκτικά τα ποιοτικά στοιχεία των τελευταίων δημοσκοπήσεων θα παρατηρήσει πως το εκλογικό σώμα διατηρεί μια ψυχολογική σύνδεση με τον ΣΥΡΙΖΑ (θυμικό), ενώ η Νέα Δημοκρατία έχει μεγαλύτερη πολιτική διασύνδεση των ψηφοφόρων της με το πρόγραμμά της (λογικό).
Προσοχή όμως.  Το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατία πλεονεκτεί έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, κυρίως λόγω της ανυπαρξίας του και της επιμονής του σε μια αόριστη και εν πολλοίς ανέξοδη καταγγελία του Μνημονίου.
Με άλλα λόγια η κοινωνία δεν έχει αντιληφθεί -δεν ξέρει- ποιες είναι αυτές οι συγκεκριμένες, ρεαλιστικές προτάσεις δημόσιας πολιτικής που θα την ανακουφίσουν από τα βάρη του Μνημονίου.
Στην παράσταση νίκης σε όλες τις δημοσκοπήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται μπροστά ακριβώς γιατί ο κόσμος δεν απαντά με βάση τη λογική αλλά με γνώμονα τον αυθόρμητο συναισθηματισμό.
Πως λοιπόν αλλάζεις το κριτήριο ψήφου στις επερχόμενες εκλογές;
Πως τον πείθεις να σε εμπιστευτεί;
Σίγουρα δεν του ορίζεις εσύ πως θα σε κρίνει. Δεν πας να τον παιδαγωγήσεις «κουνώντας το δάχτυλο απειλητικά για να του πεις: ψήφισε με λογική…όχι τους συναισθηματισμούς…!!!
Δεν έχεις καμία πλέον κοινωνική νομιμοποίηση να το κάνεις. Δεν σε εμπιστεύεται.
Αλλάζει κανάλι όταν βγαίνεις και του μιλάς.
Αστον να αποφασίσει αυτός πως θα σε κρίνει.
Εσύ βγες στον κόσμο πες του με απλά λόγια τι θα κάνεις την επόμενη μέρα. Και την μεθεπόμενη.
Βγάλε το κουστούμι και κάνε ξεκάθαρες τις θέσεις σου πως θα βελτιώσουμε την καθημερινότητα του κόσμου: των Μικρομεσαίων, των Ανέργων, των ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων, των Γυναικών…όλων!!!
Κάντο με λογισμό, φτιάξε το χάος σε κόσμο, την αταξία σε τάξη, την έλλειψη μέτρου σε μέτρο…
Και δημιούργησε το όνειρο, μέσα από την καρτερικότητα, το κουράγιο, τη δύναμη και την αισιοδοξία.
Το εγχείρημα δεν είναι καθόλου εύκολο και το αποτέλεσμα εξόχως αβέβαια.
Ιδιαίτερα τώρα που το παλιό δεν έχει πεθάνει και οι πόνοι από τις οδύνες του τοκετού του νέου που γεννιέται είναι ισχυροί…
Κλαούζεβιτς
Υ.Γ. Ας διαβάσουν με προσοχή στον κ. Σαμαρά τα ποιοτικά στοιχεία των μετρήσεων και να δώσουν έμφαση (focus) στους νέους. Καλή η νίκη της ΔΑΠ στα πανεπιστήμια, αλλά εκτός από τη σπουδάζουσα υπάρχει και η άνεργη νεολαία στην οποία είμαστε κάτω από 10…

Πηγή

Καιρός να πούμε σκληρές αλήθειες

Τι έφταιξε λοιπόν και φτάσαμε ως εδώ; Πως από τον θρίαμβο του Νοεμβρίου του 2009, το ΟΧΙ στο Μνημόνιο και τις ελπίδες που δημιούργησε για μια σαρωτική επάνοδο των πατριωτικών δυνάμεων στην εξουσία φτάσαμε μέχρις εδώ; Σε μια κυβέρνηση που γελάει ο κάθε …Πικραμένος, με την αριστερή ασυναρτησία να βρίσκεται ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, την Προεδρία της Δημοκρατίας να κατηγορείται για … πλαστογραφία από ένα πρώην βουλευτή της ΝΔ που έγινε αρχηγός κόμματος και διεκδικητής της …πρωθυπουργίας μέσα σε ένα μήνα, και εμάς να βλέπουμε άναυδοι τη Ντόρα να επιστρέφει στη ΝΔ;
Είναι καιρός λοιπόν να πούμε μερικές σκληρές αλήθειες:
Πρώτον: Ο Σαμαράς απέφυγε να πει σκληρές αλήθειες και να κάνει συγκεκριμένες και χειροπιαστές προτάσεις υπέρβασης τού φόβου και της ανασφάλειας πού θα συγκρατούσαν τον πανικόβλητο λαό και θα τον εμπόδιζαν να μετατραπεί σε θύμα του κάθε λαοπλάνου. Όταν η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου έχει καταστραφεί από το Μνημόνιο, γράφει στο γνωστό μέρος το αν θα βγούμε από την Ευρωζώνη ή όχι. “ Γαία πυρί μειχθήτω” λέει και ψηφίζει Τσίπρα και Καμμένο, όχι επειδή συμφωνεί με τα ανύπαρκτα προγράμματά τους, αλλά για να τρομάξει το σύστημα μπας και πάρει πίσω τα μέτρα.
 Δεύτερον: Ο Σαμαράς διακήρυξε την νέα μεταπολίτευση και χρησιμοποίησε όλα τα πολιτικά εργαλεία της παλαιάς μεταπολίτευσης. Έπαιξε με πολιτικούς όρους της παλαιάς μεταπολίτευσης διεκδικώντας τη νέα, μην έχοντας όμως τον πολιτικό κυνισμό, πολιτικό χρόνο και τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό, ώστε να μπορέσει να καταλάβει την εξουσία και να οδηγήσει την εθισμένη στην ατομική ασυδοσία πολύμορφη μάζα σε ένα νέο μεταπολιτευτικό δρόμο. Στρογγύλεψε τόσο πολύ τον πολιτικό του λόγο και την πολιτική του πράξη, ώστε θεωρήθηκε αναπόσπαστο κομμάτι τής πολιτικής σκηνής τού χθες και αυτό σε μια χρονική συγκυρία που στον κόσμο άρχισε να κυριαρχεί ο πανικός.
Τρίτον:  Η επιβεβλημένη στροφή του Νοεμβρίου έγινε απότομα και άγαρμπα και τους ζάλισε όλους. Έπρεπε να είχε ήδη προετοιμαστεί. Πόσες φορές δεν έχουμε πει πως αν έλεγε το Νοέμβριο αυτά που λέει τώρα, τα πράγματα θα ήταν ίσως διαφορετικά; Τελικά η παράταξη έχασε την ιδιότητά της ως συστημική μεν, αλλά πατριωτική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Η συγκυβέρνηση, ιδιαίτερα, έκανε  πολύ κακό και αποδόμησε το μήνυμα ανανέωσης που η Νέα Δημοκρατία έκτιζε δυο χρόνια. Έτσι, το μήνυμα «δεν είμαστε όλοι το ίδιο», έγινε δυστυχώς «είστε όλοι μια απ’ τα ίδια». Και αυτή την παγιωμένη κατάσταση δεν την αλλάξεις με Ζάππεια και κλειστά σουαρέ ολίγων κομματικών ακροατών, όπως πχ στο Λαύριο, πολλώ δε μάλλον, όταν διαπιστώνεις από νωρίς ότι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και η Χρυσή Αυγή έρχονται με φόρα και με ανορθόδοξο τρόπο για να σε πιέσουν δημοσκοπικά και εκλογικά.
Τέταρτον: Το μεγαλύτερο πρόβλημα της ΝΔ στις προηγούμενες εκλογές ήταν η καθαρότητα του μηνύματος.  Το «οικονομικό Ζάππειο» προσέκρουσε πάνω στο κάδρο της Κυβέρνησης Παπαδήμου και το λεγόμενο «κοινωνικό Ζάππειο» πάνω στην πραγματικότητα των γκέτο. Ό,τι και να έλεγε η ΝΔ για τους λαθρομετανάστες (ανακατάληψη πόλεων κτλ) ήταν ένα βήμα πίσω από τη Χρυσή Αυγή, η οποία υποκατέστησε το κράτος σε πολλές περιπτώσεις και γειτονιές. Ο «πόλεμος εντυπώσεων» στον οποίο επιδόθηκε με τους ΑΝΕΛ, δεν καρποφόρησε. Ο Καμμένος με την απλοϊκότητα του μηνύματος του είχε εισχωρήσει σε αμιγώς «ζωτικούς χώρους» της παράταξης. Η καταγγελία και γενικολογία είναι πολιτική παλαιάς κοπής. Αλλά πιάνει. Πρέπει όμως να είσαι πολιτικός τής παλαιάς μεταπολίτευσης για να παρασύρεις την εθισμένη στην κενολογία μάζα. Χαρακτηριστικό δείγμα ο Τσίπρας και ο Καμμένος.
Πέμπτον: Για την περίφημη «ανανέωση» και τα ψηφοδέλτια τα έχουμε πει και ξαναπεί. Η επιλογή συγκεκριμένων υποψηφίων έκανε πολύ μεγάλη ζημιά. Και δεν δικαιολογείται η ΝΔ του Σαμαρά, αντί να ξεχειλίζει από υποψηφίους νέους και ορεξάτους, να βρίσκεσαι στη δυσάρεστη θέση, να βγάλει από τη ναφθαλίνη παλαιούς πολιτευτές, προκειμένου να συμπληρώσει υποψηφίους και να συσπειρώσει παλαιοκομματικούς ψηφοφόρους.
Έκτον: Σε όλη την προεκλογική περίοδο ο Σαμαράς απομονώθηκε από τη φυσική του επαφή με τον απλό κόσμο. Οι προεκλογικές συγκεντρώσεις δεν έπεισαν κανένα πέρα από το κομματικό ακροατήριο. Ξοδεύτηκε πολύτιμο κεφάλαιο για επιθέσεις στους Ανεξάρτητους Έλληνες πρώτα και τη Χρυσή Αυγή μετά, ενώ η παράταξη, ούτε τους δικούς της εκλογείς δεν μπορούσε καν να συσπειρώσει σε σχέση με αυτούς που την επέλεξαν το 2009. Και την ίδια ώρα που δεξιός έβγαζε το μάτι δεξιού, κάποιοι εκ των έσω προετοίμαζαν το έδαφος νέας συγκυβέρνησης.
Μετά από όλα αυτά, περιμένατε να μην έχουν αντίκτυπο τα ανωτέρω, σε 200.000 μικρομεσαίους που ετοιμάζονται για λουκέτα, σε 600.000 χιλιάδες στρατιωτικούς και αστυνομικούς και τις οικογένειές τους, σε 1.100.000 ήδη ανέργους εκ των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία αυτών είναι μέχρι 40 ετών, σε 1.500.000 συνταξιούχους, σε εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που ζουν σε περιοχές γκέτο και φοβούνται να ξεμυτίσουν από το σπίτι τους λόγω εγκληματικότητας, και δεν ξέρω και εγώ σε ποιους άλλους;
Με αυτά και αυτά, έγινε πράξη το μοναδικό στα ελληνικά πολιτικά χρονικά γεγονός, να οδηγηθεί κόμμα αξιωματικής αντιπολίτευσης, μέσα σε έξι μήνες, από τη δημοσκοπική άνοδο και τον επικείμενο εκλογικό αυτοδύναμο θρίαμβο στην οδυνηρή εκλογική ήττα και τη συρρίκνωση.
Συμμαχίες κορυφής ή κοινωνικές συμφωνίες;
Οι τελευταίες εξελίξεις, ο χειρισμός από τον  Σαμαρά των διερευνητικών, οι αλλαγές που γίνονται στο επιτελείο του και κυρίως η επαναφορά του αντιμνημονιακού λόγου στην ατζέντα του δημιουργούν μια κάποια αισιοδοξία που μάλλον δείχνει να επιβεβαιώνεται και από τις νέες δημοσκοπήσεις.
Δημιουργείται όμως ένας άλλος κίνδυνος: Με τις επιθέσεις στον ΣΥΡΙΖΑ, να διολισθήσουν η ΝΔ και ο Σαμαράς σε «αντικομουνιστική υστερία». Εκεί θα βρουν ρόλο διάφοροι «ακτιβιστές» της δεξιάς, αλλά τα αποτελέσματα ενδεχομένως να είναι ολέθρια. Ο Α. Σαμαράς δεν πρέπει να πολιτευτεί με όρους των δεκαετιών του ’50 και του ’60, σαν να είναι ο μετεμφυλιακός αρχηγός της δεξιάς , αλλά ως αρχηγός του πατριωτικού-φιλελεύθερου κόμματος που θα οδηγήσει τη χώρα στη νέα εποχή.
Από την άλλη μεριά, σε εκλογές πλήρους κατακερματισμού, οι νεοφιλελεύθεροι, όπως η Ντόρα και ο Μάνος, απέτυχαν παταγωδώς. Η επιστροφή τους στο «μαντρί», απλώς διαιωνίζει την πολιτική τους ύπαρξη και «θολώνει» περαιτέρω το προεκλογικό μήνυμα.
Ωστόσο, οφείλει κανείς να αναγνωρίσει ότι μετά το ατυχές εκλογικό αποτέλεσμα ο Σαμαράς πρέπει να δείξει ότι συνθέτει και προσθέτει και ότι δεν χωρίζει. Όταν τον κατηγορούν ότι απομόνωσε τη ΝΔ είναι υποχρεωμένος να απαντήσει με ανοίγματα.
Στην πολιτική δεν χωρούν προσωπικές συμπάθειες και αντιπάθειες. Τα κόμματα είναι κοινός χώρος ζύμωσης ιδεών και οραμάτων και όχι παρέα για εκδρομές, εξωραϊστικοί σύλλογοι, ή αθλητικοί όμιλοι σε πρωταθλήματα εκλογών
Γι αυτό παράλληλα με τις συμμαχίες κορυφής, η ΝΔ πρέπει να επιδιώξει κοινωνικέςσυμφωνίες με συγκεκριμένα οικονομικά στρώματα.
Αν δεν πείσει τους μισθωτούς (δημόσιους  και ιδιωτικούς) ότι με το πρόγραμμα της υπάρχει ελπίδα να ζήσουν αξιοπρεπώς, αν δεν πείσει τους ανέργους ότι με τις πολιτικές της έχουν πιθανότητες να επανενταχθούν στην εργασιακή ζωή,  αν δεν πείσει τους νέους επιστήμονες που φεύγουν κατά κύματα στο εξωτερικό ότι υπάρχει μέλλον στη χώρα, οι όποιες επανεντάξεις, προσχωρήσεις, πολιτικές συμμαχίες (στρατηγικής ή ανάγκης) δεν θα έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Και κάτι ακόμα, επειδή γνωρίζουμε και τα τεράστια διλήμματα και τις τεράστιες πιέσεις που έζησε όλους αυτούς τους μήνες. Ο Αντώνης Σαμαράς επανήλθε στην πολιτική ζωή από μια  πολύχρονη πολιτική εξορία, αλλά δεν βρέθηκε απλώς αντιμέτωπος με την διαχείριση μιας εκλογικής ήττας. Βρέθηκε αντιμέτωπος με τον …κατακλυσμό. Με Μνημόνια, Δανειστές, διαπλοκές, κομματικές αντιπαλότητες, ξεπερασμένες νοοτροπίες και όλο το κακό συναπάντημα. Λογικό ήταν να κάνει λάθη. Μόνο όποιος δεν αγωνίζεται δεν  κάνει λάθη. Λογικό ήταν επίσης να ατυχήσει σε ορισμένες επιλογές του επιτελείου του. Τους είχε δοκιμάσει και από πριν σε συνθήκες μάχης; Αρκεί να αντληθούν τα κατάλληλα διδάγματα και να γίνουν οι απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις. Σε ώρα μάχης δεν περιμένει βεβαίως κανείς πολλά, αλλά όπως και να το κάνουμε δεν είδαμε ακόμα ούτε μια παραίτηση στην Συγγρού. Ούτε έναν να βγει και να πει “έκανα λάθος”. Μόνο ο Σαμαράς δήλωσε δημοσίως ότι “πήρε το μήνυμα” και κάνει ό,τι μπορεί για να το υλοποιήσει.
Για να κλείνουμε. Ο Σαμαράς απέδειξε ότι διαθέτει “τσαγανό”. Ήρθε η ώρα να το δείξει και πάλι. Να απαλλαγεί από τους φοβικούς παράγοντες που τον περιτριγυρίζουν. Να αλλάζει τόνο και ύφος, να βγει στην επίθεση στο εξωτερικό, να μπετονάρει τις δυνάμεις του στο εσωτερικό και να στείλει το μήνυμα στη Ευρώπη: “Εγώ σας τα έλεγα κ. Μέρκελ, αλλά δεν με ακούγατε.. ».
Και μετά να βγει και να πει πως ακριβώς θα αλλάξει το Μνημόνιο και τι θα σημαίνει αυτό για τον δοκιμαζόμενο λαό.
Γιατί ο πραγματικός “αντιμνημονιακός” είναι αυτός που κατήγγειλε το μνημόνιο από την πρώτη στιγμή στην Ευρώπη και τον χλεύαζαν, ενώ τώρα όλο και περισσότεροι συμφωνούν μαζί του.
Γιατί πραγματικός “αντιμνημονιακός είναι αυτός που φορτώθηκε τις αμαρτίες του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης Παπανδρέου στην πλάτη του, θυσιάζοντας το κομματικό και προσωπικό συμφέρον, με μοναδικό στόχο να κρατήσει ψηλά την ελληνική σημαία.
Γιατί μόνος αυτός μπορεί σήμερα να αλλάξει το Μνημόνιο.
Βλέπετε κανέναν άλλον;
FactorX
(πάνω και σε ιδέες του Μικρού Οδυσσέα και του Ιαπετού)

Πηγή

O Αντώνης Σαμαράς γράφει στο Antinews: “Ιθάκη και εξιλέωση”

«Ναυτίλος» κι εγώ, της ατέλειωτης περιπλάνησης στο διαδίκτυο,
παρακολουθώ, όσο μπορώ, κάθε αναζήτηση, κάθε ανάρτηση,
αφουγκράζομαι την παραμικρή αγωνία, ακούω και τις πιο σκληρές κριτικές και τα παράπονα. Πολλές φορές προσπαθώ να φανταστώ πίσω από τα ψευδώνυμά σας, το πρόσωπό σας, τη διαδρομή σας, να διαβάσω πίσω από τις λέξεις σας, αυτά που υπονοείτε, αυτά που δεν λέτε…

Είμαστε όλοι λίγο σαν τον Οδυσσέα, πανάρχαιο σύμβολο του ελληνικού χαρακτήρα,
της ατέλειωτης περιπέτειας και της βασανιστικής νοσταλγίας.
Τα τελευταία δυόμιση χρόνια  δίνω τη μάχη σε όλα τα μέτωπα.
Τη μάχη για την Ελλάδα – «Ιθάκη» όλων μας.
Τη μάχη για την Παράταξη – «Αργώ», πολλών από μας…
Αλλά κυρίως, τη μάχη για τους νέους μας.
Που νιώθω ότι η γενιά μας τους χρωστάει.
Κι αυτό θέλω να μοιραστώ μαζί σας:
Το μεγάλο χρέος μας προς τους νέους!
Όλες οι προηγούμενες γενιές των νέο-Ελλήνων,
παρέδωσαν Πατρίδα καλύτερη από ό,τι παρέλαβαν…
Εμείς κινδυνεύουμε να γίνουμε η πρώτη γενιά
που δανειζόταν επί τριάντα χρόνια σε βάρος των παιδιών της!
Ποτέ στο παρελθόν δεν μπήκαν τόσα χρήματα μαζεμένα στην Ελλάδα.
Και ποτέ στο παρελθόν δεν διογκώθηκε τόσο το χρέος,
ενώ η παραγωγική βάση της χώρας συρρικνωνόταν συνεχώς.
Για να μη μιλήσουμε καλύτερα για την ανταγωνιστικότητά της…
Δανειστήκαμε το μέλλον των παιδιών μας. Το υποθηκεύσαμε. Και τους το χρωστάμε.
Οι αρχαίοι έλεγαν «ο τρώσας και ιάσεται»:
Αυτός που έκανε το κακό, αυτός και θα το θεραπεύσει!
Δεν μιλάω για πρόσωπα. Μιλάω για γενιές.
Η δική μας υποθήκευσε το μέλλον των παιδιών της.
Η δική μας, πριν παραδώσει, οφείλει και να το αποκαταστήσει…
Μπορούμε;
Ασφαλώς και μπορούμε!
Η Ελλάδα βρέθηκε πολλές φορές σε δύσκολη θέση. Πάντα τα κατάφερε στο τέλος.
Πολλές άλλες χώρες βρέθηκαν κι αυτές σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.
Όλες τους τα κατάφεραν τελικά…
Ό,τι έκαναν οι  Έλληνες στο παρελθόν, ό,τι πέτυχαν και άλλοι λαοί,
μπορούμε να το πετύχουμε κι εμείς.
Πιστεύω απόλυτα στον Πλούτο της Ελλάδας και στις αστείρευτες δυνάμεις
που κρύβει μέσα του ο Έλληνας. Ιδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές.
Δεν χρειάζεται τόσο να βοηθήσουν οι απ’ έξω. Μέσα μας πρέπει να ψάξουμε
για να βρούμε τι πρέπει να αλλάξουμε, πώς να το αλλάξουμε,
αλλά και τη δύναμη να τ’ αλλάξουμε.
Να τα αλλάξουμε όλα! Για να ξεκολλήσουμε από το τέλμα.
Για να «απογειώσουμε» τη χώρα.
Να παραδώσουμε την Ελλάδα στα παιδιά μας όπως πρέπει.
Στην ελληνική μυθολογία ο Ηρακλής έμεινε για τους «άθλους» του…
Κατορθώματα που έκανε, για να εξιλεωθεί που μέσα στην ιερή μανία του είχε σκοτώσει τα παιδιά του!
Μεγαλείο και ταπείνωση. Τρέλα και Αρετή. Φρίκη και ηρωισμός.
Εμείς, βέβαια, δεν έχουμε τίποτε από το τραγικό – και ταυτόχρονα επικό – χαρακτήρα του Ηράκλειου μύθου.
Αλλά επειδή οι πολιτισμοί φτιάχνουν σύμβολα, ζουν με σύμβολα και αναπαράγονται με σύμβολα, μπορούμε να εμπνευστούμε:
Μια γενιά, η δική μας, έβλαψε τα παιδιά της…
Και τώρα είμαστε υποχρεωμένοι, όχι να διχαστούμε για το ποιος έφταιξε,
αλλά να ενωθούμε για να επανορθώσουμε το σφάλμα:
Η εξιλέωση!
- Όχι δεν χρειάζεται να σκοτώσουμε τη Λερναία Ύδρα, πέραν ίσως από την ελληνική γραφειοκρατία…
- Δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε τις Στυμφαλίδες όρνιθες, πέραν ίσως από τα όρνεα των «εξωθεσμικών κέντρων»…
- Δεν χρειάζεται να σηκώσουμε τη γη στους ώμους μας, στη θέση του Άτλαντα, πέραν ίσως από το δυσβάστακτο χρέος που έχει επισωρευθεί…
Αν ψάξει κανείς στη ζωή του, μπορεί να βρει κάμποσους παραλληλισμούς με όσα τράβηξε ο μυθικός Ηρακλής για να εξιλεωθεί ή ο μυθικός Οδυσσέας για να επιστρέψει στην Ιθάκη του.
Στη ζωή καθενός υπάρχουν «Κύκλωπες» και «Λαιστρυγόνες».
Και τόσες παγίδες από «Λωτοφάγους»…
Όμως, αυτό δεν εμποδίζει, να φτάσουμε στην «Εξιλέωση»…
Που είναι να κάνουμε ξανά την Ελλάδα, Ισχυρή και Αναπτυξιακή.
Ούτε μας εμποδίζει να φτάσουμε τελικά στην «Ιθάκη»…
Που είναι ακριβώς το ίδιο:
Μια Ελλάδα Ισχυρή και Αναπτυξιακή.
Αυτό είναι το δικό μας όραμα.
Αυτό είναι το στοίχημα για όλους. Πέρα και πάνω από κόμματα.

Η Ελλάδα το μπορεί! Και της πρέπει…

Αντώνης Σαμαράς

http://www.antinews.gr

Τελικά δεν ήταν η τελευταία ανάρτηση...

Οι μεταμορφώσεις του πράσινου θηρίου

Το ΠΑΣΟΚ, το πάλαι ποτέ επαναστατικό κίνημα της Αλλαγής προβάλλεται από τα συνεργαζόμενα media σαν ένα ευρωπαϊκό εκσυγχρονιστικό κόμμα που εγγυάται την παραμονή της χώρας στο ευρώ και την ΕΕ. Ο κύριος Βενιζέλος προσπαθεί μάλιστα να μας πείσει ότι ο ίδιος και το κόμμα του είναι η ήρεμη δύναμη που συνθέτει και υλοποιεί με σταθερότητα, σύνεση και όραμα. Κάτι σαν την διαφήμιση της Εθνικής Τράπεζας για τα στεγαστικά. Εκείνη με το γέρο δικηγόρο που έχει κάνει συμβόλαια αγοράς σπιτιού σε όλη την οικογένεια Δαμίγου με στεγαστικό από την Εθνική. Μόνο που αυτά γίνονταν πριν το 2008 και την κρίση των subprime δανείων στην Αμερική. Βέβαια ο κύριος Βενιζέλος είναι και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, τη δουλειά του κάνει ο χριστιανός. Οι άλλοι όμως; Δημοσιογράφοι και αναλυτές που οφείλουν να είναι αντικειμενικοί; Πως τα μετράτε έτσι ρε παιδιά και βγάζετε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ένα και το αυτό;

Σε τι μοιάζουν; Μόνο στην παροχολογία και το βόλεμα των δικών μας παιδιών. Στο θέμα αυτό όμως μέχρι και το ΚΚΕ το ίδιο κάνει όπου μπορεί. Άντε εσύ να απολύσεις συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ, τον ανένταχτο θα απολύσεις. Και το ΣΥΡΙΖΑ το ίδιο κάνει. Άντε εσύ να βάλεις πρεζάκια του ΣΥΡΙΖΑ στη φυλακή, τον έρμο τον ανένταχτο αναρχικό θα βάλεις. Δυστυχώς έτσι δουλεύει το σύστημα, βοηθά τους μέσα και τσακίζει τους απέξω. Πέραν του νεποτισμού λοιπόν, που δυστυχώς είναι χαρακτηριστικό της Ελλάδας ολόκληρης, τι άλλη ομοιότητα βλέπετε μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων;

Έχει η ΝΔ κάστρα όπως η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ του ΠΑΣΟΚ; Η ΝΔ έπεσε το 1981 εξαιτίας των απίστευτων απεργιών που οργάνωσε το ΠΑΣΟΚ σε τράπεζες και σχολεία. Ο κομματικός μηχανισμός του ΠΑΣΟΚ ήταν από τότε πανίσχυρος. Είχε ποτέ η ΝΔ media δικά της; Ακόμη και οι παραδοσιακές οικογένειες που ήλεγχαν κάποτε τον Τύπο, Βλάχου, Αθανασιάδης, Κύρος κλπ ήταν πάντα απολύτως αυτόνομοι. Αντίθετα η θέληση του Σοσιαλιστικού Κινήματος να ελέγξει τα media φάνηκε ευθύς εξαρχής. Για την ιστορία ο Γιώργος Κοσκωτάς αγόρασε την Γραμμή ΑΕ το 1982. Και από τότε η διαπλοκή με τους μηντιάρχες είναι συνώνυμο του ΠΑΣΟΚ.

Μήπως  τα δύο κόμματα είναι ίδια ; Εφαρμόζουν μήπως την ίδια οικονομική πολιτική; Η ΝΔ έφερε τους Κινέζους και ο Παπανδρέου λύσσαξε να τους διώξει. Η ΝΔ ιδιωτικοποίησε την Ολυμπιακή και ο Παπανδρέου υποσχόταν ότι θα την κρατικοποιήσει πάλι. Ακόμη και τώρα το ΠΑΣΟΚ μόνο στα λόγια υποστηρίζει τις μεταρρυθμίσεις. Δυόμιση χρόνια υπό την πίεση της τρόικας και δεν έκαναν ούτε μισή αποκρατικοποίηση. Δεν έκλεισαν καμιά από τις εταιρείες του δημοσίου που ο ίδιος ο Πάγκαλος χαρακτήρισε άχρηστες. Για να διατηρήσουν την κομματική τους πελατεία στο δημόσιο φόρτωσαν τον λαό φόρους.Εφαρμόζουν μήπως τα δύο κόμματα την ίδια εξωτερική πολιτική; Ο Καραμανλής προσέγγισε με αποφασιστικότητα τους Ρώσους, ο Παπανδρέου τους έκλεισε την πόρτα στα μούτρα. Που είναι η ομοιότητα;

Η ισοπεδωτική εξομοίωση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είναι λοιπόν άδικη και ανιστόρητη. Η ΝΔ είναι ένα τυπικό λαϊκό ευρωπαϊκό κόμμα. Δεν είναι καλύτερη ούτε χειρότερη από τα αντίστοιχα κόμματα της κεντρικής Ευρώπης. Το ΠΑΣΟΚ αντίθετα είναι φαινόμενο μοναδικό. Από το 1981 τότε που κατέλαβε -με ειρηνικά πάντα μέσα- την εξουσία και μέχρι σήμερα, έχει διαποτίσει με την θολή αριστερίστικη κουλτούρα του κάθε πτυχή της δημόσιας ζωής της χώρας. Το ΠΑΣΟΚ δεν ευθύνεται για την κατάντια της Ελλάδας. Το ΠΑΣΟΚ είναι η κατάντια της Ελλάδας.

Ότι κι αν κάνει ο πρακτικός και τετραπέρατος κύριος Βενιζέλος δεν είναι δυνατόν ούτε να μεταλλάξει ούτε καν να ελέγξει το θηρίο του οποίου υποτίθεται πως έχει την ηγεσία. Άλλωστε πριν τον κύριο Βενιζέλο πέρασε από αυτή τη θέση ο πολύ πιο μεθοδικός και ψύχραιμος Κώστας Σημίτης -ένας αληθινός Γερμανός, όχι ένας κατ’ ανάγκην Γερμανός σαν τον Βαγγέλη- και δεν κατάφερε απολύτως τίποτε. Μήνες μετά την αποπομπή του Σημίτη το θεριό είχε ανακτήσει και πάλι την αποκρουστική τριτοκοσμική όψη της πρώτης οκταετίας Παπανδρέου. Πέρασε και δεν άγγιξε που λέμε.

Θα προσπαθήσω να σκαλίσω λίγο τη μνήμη σας για να ξαναβρείτε την επαφή με όλα όσα ξέρατε αλλά έχετε ίσως πια ξεχάσει. Ο Ανδρέας ήταν ο άνθρωπος που νίκησε την «επάρατη» δεξιά και την έκλεισε στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας». Πράγματι έτσι έκανε. Εδώ και τριάντα ένα χρόνια, ακόμη και στις σύντομες περιόδους που η ΝΔ είχε τυπικά την κυβέρνηση, την αληθινή εξουσία την ασκούσε το ΠΑΣΟΚ από το παρασκήνιο. Κυριολεκτικά ο Ανδρέας έκλεισε την δεξιά στο ντουλάπι και πήρε μαζί του το κλειδί. Μαζί όμως με αυτήν έκλεισε εκεί και όλες τις Παλιές Αξίες: την αξιοκρατία, την εντιμότητα, το σεβασμό, ακόμη και την οικογένεια, την μετριοπάθεια και την αληθινή μόρφωση.

Το μεγάλο κακό έγινε στην πρώτη οκταετία της «αλλαγής». Όταν ο πολύς Ανδρέας Παπανδρέου μοίραζε στους νέους την Πράσινη Βίβλο του δικτάτορα Καντάφι, εκθείαζε τους σαντινίστας της Νικαράγουα και έκανε εξωτερική πολιτική με τη χούντα του Γιαρουζέλσκι. Οι οπαδοί του έγραφαν ακόμα στους τοίχους «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και «Έξω οι βάσεις του θανάτου», συνθήματα με τα οποία είχαν κερδίσει τις εκλογές του 81. Ο αντιαμερικανισμός εθεωρείτο περίπου πατριωτική υποχρέωση καθενός και τα δίκαια των δοκιμαζόμενων Παλαιστινίων μας απασχολούσαν περισσότερο από την τραγωδία των αδελφών μας Κυπρίων.

Η απίστευτη ανθεκτικότητα του παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ φάνηκε το 1989 τότε που ο «εκφραστής των πόθων και των ελπίδων του λαού μας» βρέθηκε κατηγορούμενος για τη ροζ βίλα των 600 τμ και την υπόθεση Κοσκωτά που συγκαλύφθηκε χάρη στον Κουτσονόμο, τον νόμο 1806 του 1988, που έδωσε την ευκαιρία στον Κοσκωτά να διαφύγει στην Αμερική και να μην αποκαλύψει όλα όσα ήξερε. Το «βρώμικο 89» αποτελείωσε όσες από τις Παλιές Αξίες είχαν επιβιώσει από την πρώτη οκταετία του ΠΑΣΟΚ. Ειδικά η βλακώδης αντίδραση των πρασινοφρουρών, δηλαδή των χιλιάδων ηλίθιων που χωρίς να έχουν κοινή τσέπη με τους κλέφτες ταύτιζαν τους εαυτούς τους με κείνους, καθαγίασε τη μίζα και τη ρεμούλα και άνοιξε διάπλατα το δρόμο για το χάλι που αποκαλύπτεται σήμερα.

Το 93 ο Ανδρέας αφού πρώτα ξεμπέρδεψε από τις δίκες -με ψήφους 7 υπέρ έναντι 6 κατά-, νίκησε στις εκλογές τον παλιό του εχθρό Μητσοτάκη με 46,88% έναντι 39,30% και ξαναπήρε το τιμόνι με 170 έδρες στη βουλή. Λεπτομέρεια:  οι έδρες μοιράστηκαν με τον εκλογικό νόμο 1907 του 1990 που ψήφισε ο Μητσοτάκης για να μπορούν να κάνουν αυτοδύναμες κυβερνήσεις τα δύο μεγάλα κόμματα. Τρία χρόνια νωρίτερα η ΝΔ του Μητσοτάκη έχοντας πάρει το ίδιο ποσοστό -για την ακρίβεια ένα τικ πάνω, 46,89%- έβγαλε μόνο 150 βουλευτές και χρειάστηκε την ψήφο του Κατσίκη της ΔΗΑΝΑ για να κάνει κυβέρνηση. Αυτό διότι οι εκλογές του 90 διεξήχθησαν με μια παραλλαγή της απλής αναλογικής (εκλογικός νόμος 1847/1989) που είχε ψηφίσει η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου λίγο πριν καταρρεύσει, ακριβώς για να εμποδίσει πιθανή αυτοδυναμία της ΝΔ.

Σήμερα, η δεξιά εξακολουθεί να πελαγοδρομεί. Με ανύπαρκτο ηθικό, διασπασμένοι και πικραμένοι, μοιραίοι, λαός και ηγεσία αδιαφορούν για τον κοινό εχθρό, υποτιμούν τον κίνδυνο, λες και ζουν ακόμη στην προ 1981 εποχή. Μόνο που σήμερα δεν υπάρχουν περιθώρια για νέα λάθη. Το ΠΑΣΟΚ όσο δυνατό είναι στη διαχείριση της εικόνας, τόσο ανίκανο είναι στη διαχείριση της χώρας! Άλλωστε έχει παραχωρήσει πλέον τα ηνία στους ξένους. Η Ελλάδα στροβιλίζεται χτυπημένη όχι μόνο από το πρώτο και το δεύτερο μνημόνιο αλλά και από την διχόνοια, τον ρεβανσισμό και το μίσος που έσπειραν ο κύριος Παπανδρέου και η παρέα του. Ο Βενιζέλος δεν ευθύνεται άμεσα για την τακτική του προκατόχου του αλλά δυστυχώς αντί να την αποκηρύξει -εξηγώντας που ακριβώς διαφοροποιείται- αρκέστηκε σε ένα ουδέτερο συγνώμη. Στο μεταξύ η οικονομία καταρρέει. Αν δεν εφαρμοστεί άμεσα η πολιτική Σαμαρά γιαστήριξη της μεσαίας τάξης και μόνοιασμα της ελληνικής κοινωνίας ώστε να πετύχουμε την επανεκκίνηση, η χώρα θα πέσει οριστικά και αμετάκλητα σε βιοτικό επίπεδο Βουλγαρίας. Χωρίς δυνατότητα μεταβολής, αφού στην Ομοσπονδιακή Ευρώπη που πάει να δημιουργηθεί, η χάραξη αυτόνομης οικονομικής πολιτικής θα είναι απολύτως αδύνατη. Ακόμη κι αν ο Αλέξης -ε ναι, φυσικά τον Τσίπρα εννοώ- βγει πρωθυπουργός με 50% δεν θα μπορέσει να αλλάξει τίποτα. Μα ας συνεχίσουμε την ιστορία μας.

Η περίοδος Σημίτη απέδειξε ότι το θηρίο δεν αλλάζει ούτε περπατησιά ούτε συνήθειες. Η Ελλάδα θα γλυτώσει από δαύτο μόνο αν το σκοτώσει. Τώρα είναι η ώρα. Αν ο Βενιζέλος έρθει πρώτος θα εφαρμόσει κατά γράμμα το πρόγραμμα των Γερμανών στους ατίθασους ιθαγενείς που κατοικούν νοτίως της Βουλγαρίας (κάπως έτσι μας βλέπουν ο Σόϊμπλε και η παρέα του). Με την αστική τάξη φευγάτη (σιγά μην κάτσουν εδώ να σαπίσουν μαζί μας, κι εγώ αν μπορούσα έξω θα πήγαινα) και με την μεσαία τάξη καθισμένη στο σκαμνί επειδή δεν καταβάλει τους φόρους της (να εξηγούμαστε: επειδή δεν έχει, όχι επειδή δεν θέλει να πληρώσει) η ελληνική εργατιά θα δοθεί κυριολεκτικά βορά στους ξένους καπιταλιστές που θα έρθουν να καταλάβουν τη χώρα. Η Αλέκα (ε ναι ρε παιδιά την Παπαρήγα εννοώ) και ο Αλέξης  είναι πολύ λίγοι για να αντιμετωπίσουν αυτό τον εχθρό. Ο άνεργος και χρεωμένος έλληνας εργάτης θα υποκύπτει σταθερά στον εκβιασμό των αλλοδαπών εργοδοτών που θα μετράνε την αποδοτικότητα των κεφαλαίων τους σε σχέση με την αντίστοιχη απόδοση που έχουν στις άλλες Βαλκανικές χώρες. Η αξιοπρέπεια της εργασίας θα χαθεί για πάντα.

Εκτός εάν…

Ποτέ δεν είναι αργά για να κάνει κάποιος το σωστό! Η σωτηρία της Ελλάδας εξαρτάται από την επιβίωση της ελληνικής μεσαίας τάξης.

Νίκος από Αθήνα

Η διαπλοκή μας αγαπάει!

Τις προηγούμενες μέρες ο κ.Τσίπρας “το παιξε” μαχητής   ενάντια στη διαπλοκή & αποφάσισε να μη δώσει συνέντευξη στο ΜEGA. Βέβαια ξεχνάει πως φιλοξενούσε το   ΜEGA το Δεκέμβρη του 2008 όλο το ΣΥΡΙΖΑ για να ξεσκίσουν μαζί τον Καραμανλή.

 Ο κ. Καμμένος την έχει δει υπέρ πατριώτης που μάχεται ενάντια στο σύστημα που-δήθεν- τον χτυπάει. Βέβαια, ξεχνάει κι αυτός, πως ο άνθρωπος που χτυπήθηκε λυσσαλέα από τη διαπλοκή ήταν ο πραγματικός πατριώτης, ο Κ. Καραμανλής και τότε αυτός (ο Καμμένος) ποιούσε τη νήσσαν.

Το Spiegel αναφέρεται τον Α. Σαμαρά, υιοθετώντας πλήρως την πασοκική επινόηση πως είναι διψασμένος για εξουσία.

Ποιος;

Ο Αντώνης Σαμαράς που έχει στην πλάτη του δέκα πέτρινα χρόνια πολιτικής μοναξιάς.

Έλληνες, παίρνετε χαμπάρι τι θύματα προπαγάνδας γίνεστε κάθε μέρα;

Σας έχουν περάσει μέσα στο μυαλό να ψηφίσετε μικρό κόμμα. Σας διατάζουν σχεδόν και σεις νιώθετε περήφανοι  με τους εαυτούς σας ότι τους πήρατε επιτέλους χαμπάρι.

Η απόλυτη κοροϊδία είναι αυτό που συμβαίνει με τα μικρά κόμματα.

ΔΗΣΥ-ΔΗΜΑΡ-ΑΝΕΛ-ΣΥΡΙΖΑ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ-ΔΡΑΣΗ

Δηλαδή, αυτοί επαγγέλλονται το καινούριο μόνο και μόνο γιατί τα κόμματά τους είναι μικρά;

Από πού προέρχονται όλοι αυτοί; Δεν είναι πρώην μεγαλοστελέχη των δύο μεγάλων κομμάτων οι περισσότεροι εξ αυτών;

Δεν έχουν σχέση όλοι αυτοί με την σημερινή κατάσταση της χώρας;

Δεν μπορούν να παριστάνουν τις παρθένες, παρά μόνο τις 10 μωρές παρθένες.

Έλληνες, ξυπνήστε!!!

Είχαμε έναν αγνό πατριώτη, τον Κ. Καραμανλή και δεν πήγαμε να τον ψηφίσουμε το 2009-τότε που το σύστημα της διαπλοκής ήθελε πάση θυσία αυτοδυναμία για τον μεγάλο στοχαστή Γιώργο.

Έχουμε πάλι στο τιμόνι της παράταξης έναν μεγάλο πατριώτη πολιτικό-αλλά τώρα η διαπλοκή δε θέλει αυτοδυναμία γι’αυτόν .

Τον Αντώνη Σαμαρά.

Έλληνες, ας μην πετάξουμε κι αυτή τη φορά τη μεγάλη ευκαιρία για το Έθνος μας.

Κλείστε τα’ αυτιά σας στις Σειρήνες της διαπλοκής και με λογική και σύνεση ας δώσουμε τη δύναμη ενός έθνους στον Α. Σαμαρά και σίγουρα η Ελλάδα θα τα καταφέρει!!!

ΓΙΑΝΝΑ

«Και έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης»

Επειδή πολύς θόρυβος γίνεται εδώ και καιρό κατά του Σαμαρά
Επειδή το φοβισμένο σύστημα πετάει  ό,τι βρώμικο  έχει ξεμείνει στη φαρέτρα του
Επειδή αυτός ο λαός καταπίνει αμάσητα ακόμα και τα δηλητήρια
Θα προσπαθήσουμε να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά, μιας και οι πολιτευτές και μη της ΝΔ στην επικράτεια είναι κλεισμένοι στο καβούκι τους και αφήνουν στους άλλους πεδίο δόξης λαμπρό και να δείτε που και το πτώμα, που όζει πτωμαΐνη, του ΠΑΣΟΚ θα αναστήσουν οι χέστηδες!
Ένα γεγονός το μετρούμε και το εκτιμούμε με τις συνθήκες της στιγμής του. Δεν μπορούμε δηλαδή να κρίνουμε πράξεις του χθες με σημερινά κριτήρια και δεδομένα τα οποία αλλάζουν συνεχώς στη γραμμή του χρόνου. Ούτε εμείς οι ίδιοι δεν μπορούμε να κυκλοφορούμε με πατίνι όταν οι άλλοι έχουν βέσπα. Απλά γιατί δε θα τους φτάνουμε.
Έτσι λοιπόν το φοβισμένο σύστημα, αλλά και αρκετοί της από δω πλευράς κρίνουν το σημερινό  Σαμαρά με τα προ δυο ετών δεδομένα για να τον συκοφαντήσουν στα μάτια των ψηφοφόρων  σαν “μνημονιακό” , σαν έναν απ’αυτούς.
Σαν “μνημονιακό”, επειδή αναγκάστηκε να λειτουργήσει πάλι πατριωτικά, βάζοντας στην άκρη το προσωπικό του συμφέρον, μη βάζοντας με το όχι του την ταφόπλακα στο βάραθρο  που η πράσινη χούντα έφερε αυτόν τον τόπο, αφού όλα τα δεδομένα είχαν αλλάξει.
Μα τα πράγματα δεν είναι έτσι. Το ξεκαθάρισε ο ίδιος και τώρα χρόνο ζητάει για να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα.
Το ότι το φώναζε συνεχώς επί δυο χρόνια ότι η συνταγή του ΔΝΤ και του μνημονίου οδηγεί στην εξαθλίωση και μόνο η ανάπτυξη θα οδηγήσει τη χώρα σε σταθερή οικονομική πορεία κανένας δεν τον άκουγε, κανένας δεν τον βοηθούσε.
Το ότι απάντησε  σε όσους τον κατηγορούσαν  ότι στήριξε το ΠΑΣΟΚ, λέγοντας ότι, άλλο διώχνω το ΠΑΣΟΚ και άλλο διώχνω την Ελλάδα από την Ευρώπη, κανένας δεν το άκουσε!
Κύριοι ο Σαμαράς έδιωξε τον ΓΑΠ και προκάλεσε τις εκλογές. Στις εκλογές ο ψηφοφόρος θα διώξει το ΠΑΣΟΚ, αν θέλει.
Δυστυχώς όμως με τη δύναμη των ΜΜΕ το έγκλημα έχει σχεδιαστεί με μεγάλη προσοχή. Και έτσι η αποδόμηση καλά κρατεί..
Και  ρίχνουν και το επόμενο οι δήθεν δεξιούληδες για τα πρόσωπα που μας έχουν απογοητεύσει. Για τα παλιά υλικά. Ενώ όλοι οι άλλοι είναι ολοκαίνουριοι. Τι να σου πω!
Τα πρόσωπα που μας απογοητεύουν δεν πρέπει να είναι η αιτία για να απέχουμε ή να διασπαστούμε, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Πρέπει να είναι η αιτία να πάμε στην κάλπη και να ανανεώσουμε εμείς τη ΝΔ  και αυτό θα τσούξει περισσότερο!
Αλλά  οι δικοί μας τι κάνουν γαμώ το κέρατό μου;
Ακόμα και τώρα, λίγο πριν τις εκλογές, όλα, μα όλα τα στελέχη – γρανάζια της πολιτικής πυραμίδας της Ν.Δ. κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου και περί άλλων τυρβάζουν.
Ούτε το εκκλησιαστικό γεγονός της μεγαλοβδομάδας της οδύνης προς τη λύτρωση, της σταύρωσης προς την ανάσταση  δεν μπορούν να καταλάβουν και να παραδειγματιστούν. Γιατί χωρίς να ματώσεις δεν έχει έπαινο.
Οι πολιτευτές και μελλοντικοί υποψήφιοι βουλευτές μαχαιρώνουν πισώπλατα ο ένας τον άλλο λες κι το ζητούμενο είναι η καρέκλα και όχι ο πλήρης εκπασοκισμός και η σωτηρία της χώρας.
Καημένα ανθρωπάκια που γυρίζουν από πανηγύρι σε πανηγύρι κι από εκδήλωση σε εκδήλωση, περιφέροντας μόνο το κοστούμι τους, χωρίς καθόλου λόγο, δεν καταλαβαίνουν  ότι έτσι είναι  μόνο για τα πανηγύρια; Και χρησιμοποιούν ακόμα και σήμερα, την όζουσα ρουσφετολογία χωρίς επιχειρηματικό λόγο που να τσακίζει την πασοκολαρία.
Τα στελέχη του κόμματος έχουν χαθεί. Κι ας μου το διαψεύσει κάποιος από ολόκληρη την επικράτεια, από οποιαδήποτε περιοχή της Ελλάδας θέλει, με αποτέλεσμα να αλωνίζει ο κάθε Καμένος και πικραμένος, ανενόχλητα στον κεντροδεξιό χώρο.
Τα στελέχη της κορυφής της πυραμίδας, πλην ελαχίστων, ονειρεύονται ότι σε λίγο θα απολαμβάνουν τη νιρβάνα της εξουσίας μακάριοι κι ωραίοι.
Πού είναι όλοι αυτοί που θα έπρεπε να τσακίζουν τώρα κόκκαλα, δίνοντας ελπίδα τουλάχιστο, στο φουκαρά, στο φτωχό, στον εξαθλιωμένο κάτοικο αυτού του τόπου;
Πού είναι αυτά τα ανθρωπάκια,  που θα πάρουν στις πλάτες τους ένα ολόκληρο έθνος να το βγάλουν απ’ την  απελπισία και το τέλμα;
Οι τομεάρχες πάλι, πλην λίγων, πού είναι; Σφυρίζουν κλέφτικα; Ε τότε έχετε γεια βρυσούλες.
Και μόνο ένας Σαμαράς να προσπαθεί ολομόναχος.
Και απέναντι ένα ΠΑΣΟΚ  να μαζεύει τα χυμένα πράσινα βρωμοζούμια του να τα ξαναβάλει στο πιθάρι. Που, ούτε λόγο δε θα έπρεπε να έχει σ’ αυτές τις εκλογές.
Ναι, είμαι απογοητευμένος από την όλη κατάσταση.
Απ’ τους δήθεν κουστουμαριζέ τύπους.
Αλλά  θα ψηφίσω Σαμαρά!
Γιατί τον γουστάρω και τον εμπιστεύομαι.
Και γιατί με φοβίζει το μετεκλογικό χάος, που πολλούς τους βολεύει και κανείς δεν ξέρει πού θα μας οδηγήσει.
Ναι, θα τον ψηφίσω! Για την Ελλάδα των παιδιών μου για να ζήσουν τουλάχιστο με αξιοπρέπεια στον τόπο που γεννήθηκαν και να μην αναγκαστούν να μεταναστεύσουν! Να μείνουν εδώ!
Και να μην αναγκαστούμε να αναφωνήσουμε το « και έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης».
Γιατί θα είναι αργά. Πολύ αργά. Και μετά την απομάκρυνση από το ταμείο ουδέν λάθος αναγνωρίζεται!

Δαναός


http://www.antinews.gr

Η αλήθεια για το έλλειμμα: Το έγκλημα και η τιμωρία

Αναδημοσίευση από τον "Μαχητή Άρτας"

Χωρίς καμιά έκπληξη παρακολουθούμε άλλη μια παράσταση χαμηλής ποιότητας επαρχιακού θιάσου, που συνιστά η υπόθεση του πορίσματος της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για το Έλλειμμα του 2009.

Το πόρισμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. αποτελεί μία ακόμη αναίσχυντη προσπάθεια παραπλάνησης του ελληνικού λαού, δια της μεθόδου της μετάθεσης των ευθυνών και της απόκρυψης τόσο της ουσίας του προβλήματος όσο και αυτής της ανεπάρκειας των κυβερνήσεών του.

Βεβαίως, παρ’ ότι πιστεύω στην πλήρη ανεπάρκεια και ανικανότητα των κυβερνήσεων του Γ.Α.Π., δύσκολα μπορώ να αντικρούσω όσους μιλούν για προμελετημένη προσπάθεια να συρθεί η χώρα στην χρεοκοπία. Εάν όντως αυτό συνέβη και ποιοι κρύβονται πίσω από την παρέα του Γ.Α.Π. δεν θα αργήσουν να μας το δείξουν οι εξελίξεις, όχι τόσο στη χώρα μας, όσο στον γεωπολιτικό μας περίγυρο.

Με δυο λόγια, δεν θα αργήσουν να πέσουν οι μάσκες, όχι μόνο αναφορικά με τις αθλιότητες του Γ.Α.Π. αλλά και με όσους με απόλυτη υποκρισία παριστάνουν τους υπερπατριώτες ή τους υπερπροοδευτικούς, είτε για να αποκομίσουν προσωπικά μικροπολιτικά οφέλη είτε και για να εξυπηρετήσουν αδίστακτα συμφέροντα –ελληνικά και ξένα- που τους υποστηρίζουν και τους κρατούν πολιτικά ζωντανούς.

Εν όψει και των επερχομένων εκλογών, θεωρώ πολύ σημαντικό – στο μέτρο των δυνατοτήτων μου- και σαν νέος στην πολιτική, να καταδείξω τα ψέματα και να αποκαταστήσω την αλήθεια! Θέλω να υπενθυμίσω προς κάθε κατεύθυνση, ότι ανήκω σε αυτούς τους έστω λίγους, που δεν υποστέλλουν τη σημαία της λογικής, που δεν ταυτίζουν τον πατριωτισμό με τον λαϊκισμό και τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό.

Ας δούμε λοιπόν, ποια είναι η αλήθεια, ας δούμε τι έγινε αλλά και τι θα έπρεπε να είχε γίνει:

Αμέσως μετά τις εκλογές του 2009 η κυβέρνηση Παπανδρέου, προέβη σε μία σειρά από ατυχείς έως καταστροφικές κινήσεις & χειρισμούς, που επιβαρύνουν και περιορίζουν την διαπραγματευτική ικανότητα της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές.

α. Υποεκτίμησε την έκταση και τη δυναμική του μεγέθους του ελληνικού δημοσιονομικού προβλήματος, ιδιαίτερα εντός του πλαισίου της διεθνούς οικονομικής κρίσης. Άλλωστε... ΛΕΦΤΑ ΥΠΗΡΧΑΝ!!! Προκειμένου να εξυπηρετήσει τα κομματικά, μικροπολιτικά της συμφέροντα και τον κομματικό της στρατό, απέφυγε επισταμένως να περιορίσει τις σπατάλες του τεράστιου δημόσιου τομέα, ο οποίος είναι ο κύριος υπεύθυνος για την εκτίναξη του δημόσιου χρέους.

Χώρες με παρόμοια προβλήματα, όπως η Ιρλανδία, το πρώτο πράγμα που έκαναν ήτανε ακριβώς να περιορίσουν άμεσα την σπατάλη του δημοσίου. Οι δραματικές επισημάνσεις και η γενναία ειλικρίνεια του Κώστα Καραμανλή, για τις δύσκολες μέρες που ακολουθούσαν και για το μέγεθος του προβλήματος, αγνοήθηκαν τελείως και χάθηκε πολύτιμος χρόνος!

β. Οι δηλώσεις και συνεντεύξεις στον διεθνή τύπο του πρωθυπουργού και των υπουργών του, διέσυραν τη χώρα διεθνώς! Ποιος ξεχνάει τις αθλιότητες Παπακωνσταντίνου περί «τιτανικού» ή τις δηλώσεις Παπανδρέου περί «διεφθαρμένων Ελλήνων»;!!!

γ. Παρά τις επιλογές που υπήρχαν διαθέσιμες εκείνη την εποχή, για την προσωρινή αντιμετώπιση της χρηματοδότησης του συνεχώς διογκούμενου ελλείμματος, για την στήριξη των τραπεζών και της ρευστότητας της οικονομίας, η κυβέρνηση Παπανδρέου οδήγησε εκβιαστικά τη χώρα σε διαπραγματεύσεις με το Δ.Ν.Τ., ανοίγοντας με αυτόν τον τρόπο τον ασκό του Αιόλου στις ορέξεις της διεθνούς κερδοσκοπίας. Η χώρα πλέον χάνει κάθε εμπιστοσύνη στις διεθνείς χρηματαγορές, με αποτέλεσμα την εκτόξευση των spreads.

δ. Η επιλογή της Κυβερνήσεως Παπανδρέου να μην έρθει σε ευθεία σύγκρουση με τα πελατειακά της συμφέροντα, στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, δηλαδή να μην προχωρήσει «εδώ και τώρα» στη δραστική μείωση μισθών και συντάξεων, έκανε αναγκαστική την επιλογή της προσφυγής στο Δ.Ν.Τ. και τους μηχανισμούς της Ε.Ε.

Όλα αυτά, προκειμένου να εξασφαλίσει τις άμεσες καταβολές δανειακών κεφαλαίων για την συνέχιση της πληρωμής υπέρογκων μισθών και συντάξεων του αδηφάγου κρατικού τομέα. Έτσι, υπέγραψε χωρίς καμία διαπραγμάτευση το περίφημο μνημόνιο, οι επιταγές του οποίου αποσκοπούν -κατά κύριο λόγο- στην εξασφάλιση των κεφαλαίων των πιστωτών μας, χωρίς σχεδόν καμία πρόβλεψη για την επανεκκίνηση της οικονομίας και την ανάπτυξη της χώρας, οι οποίες αποτελούν προϋπόθεση για την έξοδό μας από την διογκούμενη οικονομική ύφεση.

- Αντί των καταστροφικών ενεργειών της θλιβερής κυβερνήσεως Παπανδρέου, θα έπρεπε να είχαν γίνει τα εξής:

α. Άμεση, δραστική, και πραγματική μείωση κατά 20% των δαπανών του στενού και ευρύτερου δημοσίου τομέα, κατά κύριο λόγο στους υπέρμετρους μισθούς και συντάξεις, η οποία θα εξοικονομούσε περίπου 13.000.000.000 ευρώ ετησίως. Στο αποτέλεσμα αυτό προσπαθούμε να οδηγηθούμε σήμερα δύο χρόνια μετά και αφού έχει διαλυθεί ο οικονομικός ιστός της χώρας. Η Ιρλανδία το έκανε αμέσως, ως πρώτη προτεραιότητα.

β. Ένα συμπληρωματικό πακέτο από αυξήσεις στους έμμεσους φόρους, πλην Φ.Π.Α., της τάξης των 3.000.000.000 ευρώ ετησίως, το οποίο μπορούσε ευκολότερα να απορροφηθεί εκείνη την χρονική στιγμή από την οικονομία χωρίς σημαντικές αναταράξεις. Τονίζουμε, χωρίς αύξηση του Φ.Π.Α., που οδηγεί νομοτελειακά στην μείωση της ζήτησης και επιδρά δυσμενέστερα στις ευπαθείς οικονομικές ομάδες του πληθυσμού.

γ. Επιβολή μιας προσωρινής φορολογίας στη μεγάλη ακίνητη περιουσία, όχι οριζόντια όπως γίνεται σήμερα, αλλά με περιουσιακά κριτήρια π.χ. πάνω από 300.000 ευρώ, η οποία θα συνεισέφερε άλλα 3.000.000.000 ετησίως.

δ. Άμεση λήψη μέτρων για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, δηλαδή: πραγματική απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων, δραστική μείωση της γραφειοκρατίας, απλοποίηση του φορολογικού συστήματος με αποτέλεσμα την πάταξη και της φοροδιαφυγής.

ε. Επιπροσθέτως, για να αντιμετωπισθεί η ύφεση και να τονωθεί η οικονομική ανάπτυξη που θα επηρεάζονταν έτσι και αλλιώς από την αύξηση της έμμεσης φορολογίας και την πτώση των μισθών και συντάξεων του δημοσίου τομέα- έπρεπε να ληφθούν γενναίες αποφάσεις για τη δραστική μείωση της επιχειρηματικής φορολογίας, δίνοντας επενδυτικά κίνητρα για την προσέλκυση νέων άμεσων επενδύσεων στη χώρα.

στ. Άμεση χρήση του μηχανισμού E.L.A. (Emergency Liquidity Assistance) για την κεφαλαιακή ενίσχυση του τραπεζικού συστήματος και την παροχή ρευστότητας στην οικονομία που θα βρισκότανε αντιμέτωπη με την ύφεση. Η χρήση του για την ίδρυση αναπτυξιακών και επενδυτικών τραπεζών -με προσέλκυση και ιδιωτικών κεφαλαίων- θα βοηθούσε στην άμεση αναχρηματοδότηση και εξυγίανση τόσο των επιχειρήσεων όσο και των εμπορικών τραπεζών και, εν τέλει, θα οδηγούσε στην επανεκκίνηση της οικονομίας.

Τα μέτρα αυτά, ή άλλα παρόμοιας λογικής, εάν είχαν υλοποιηθεί αμέσως μετά τις εκλογές του 2009, θα είχαν περιορίσει εκείνη την εποχή το δημοσιονομικό έλλειμμα, ως ποσοστό του Α.Ε.Π., περί το 5%-6% ετησίως, ποσοστό «ανεκτό» από τις αγορές, δεδομένων και των διεθνών οικονομικών συνθηκών της εποχής.

Προφανώς, το ΠΑ.ΣΟ.Κ., παρά την αλλαγή ηγεσίας, δεν αντιλαμβάνεται το τραγικό λάθος του πρώην αρχηγού του και προσπαθεί με γελοία πορίσματα να επιρρίψει τις ευθύνες στη Ν.Δ. Όμως, τα δραματικά λόγια του Κώστα Καραμανλή, στο διάγγελμά του της 2ας Σεπτεμβρίου 2009, θα τους διαψεύδουν πάντοτε! Η σημερινή ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει τις ίδιες ευθύνες με την προηγούμενη. Άλλωστε, ο Ευάγγελος Βενιζέλος υπήρξε προβεβλημένο μέλος των κυβερνήσεων του Γ.Α.Π. και υποστήριξε πλήρως τις επιλογές του με αντάλλαγμα την -άνευ αντιπάλου- φαρσοκωμωδία της εκλογής του ως νέου αρχηγού!

Με τους χειρισμούς τους τελικά, η κλωστή έγινε πολύ λεπτή και το φορτίο βαρύ. Η εφαρμογή του προγράμματος Σαμαρά για να βγούμε από την κρίση επιστρέφοντας στην ανάπτυξη, δε μπορεί να έχει καμία τύχη αν προσπαθήσει να το εφαρμόσει, πριν καθαρίσει την πολιτική στην Ελλάδα από τον «κόπρο του Αυγεία».

Όσων δλδ, από το 1974 και μετά, κατασπατάλησαν το δημόσιο χρήμα, είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα, είτε για όφελος ιδίων, είτε για όφελος τρίτων. Αυτοί που διαχειρίστηκαν λάθος τα δημόσια πράγματα, όχι απλά δεν έχουν καμία θέση στην πολιτική, αλλά θα πρέπει να δικαστούν για τις πράξεις τους από «γενναίους» δικαστές και να σταλούν εκεί που τους ανήκει, στη φυλακή ή στο σπίτι τους, σε όποιο πολιτικό κόμμα και αν ανήκουν, είτε είναι στην ενεργή πολιτική, είτε έχουν αποσυρθεί.

Προσωπικά, είμαι της άποψης πως αν δεν σπάσουμε αυγά, δεν κάνουμε ομελέτα. Γνωρίζω πολύ καλά ότι της ίδιας άποψης είναι και ο Πρόεδρος ο κ. Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος είμαι βέβαιος πως με προϋπόθεση την αυτοδυναμία των ερχόμενων εκλογών, θα σπάσει πολλά αυγά σ’ αυτήν αλλά και προς άλλες κατευθύνσεις.

Χριστόφορος Α. Μίχου

Τομεάρχης Κέρκυρας Νέας Δημοκρατίας

Πηγή

Η αυτοδυναμία δεν κερδίζεται με καλούς τρόπους, ούτε με εκθέσεις ιδεών

Αν και καθυστερημένα, με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος, ο Αντώνης Σαμαράς εξήγησε τόσο στην τελευταία ομιλία του στην Π.Ε. της ΝΔ όσο και στην συνέντευξή του στον Ant1 και την “Καθημερινή” τους λόγους που στήριξε την κυβέρνηση Παπαδήμου, την δανειακή και το psi.
Όπως είπε, το ΠΑΣΟΚ οδήγησε την χώρα στο χείλος του γκρεμού  και δεν ήταν δυνατόν αυτός να την σπρώξει στον γκρεμό για να “δικαιωθεί” η πολιτική του. Παράλληλα επισήμανε, ότι επί της ουσίας η Ελλάδα δεν έπρεπε να απομονωθεί από την Ευρώπη για να μπορέσουμε να διακηρύξουμε την ΑΟΖ. Ξεκαθάρισε δε, ότι με το “κούρεμα” των ομολόγων κερδίσαμε χρόνο ώστε να ξεκινήσει η ανάπτυξη της οικονομίας.
Στόχος των παραπάνω, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, ήταν να οδηγηθεί η χώρα με ομαλότητα σε εκλογές και να ζητήσει από τον λαό την απαιτούμενη αυτοδυναμία για να απαλλάξει τη χώρα από το ΠΑΣΟΚ και τη διαπλοκή.
Με αυτό τον τρόπο, ο Σαμαράς έδειξε ότι είναι ένας υπεύθυνος ηγέτης και πάνω από όλα βάζει το εθνικό και όχι το προσωπικό και κομματικό συμφέρον.
Μέχρι εδώ καλά.
Τι βλέπουμε, όμως, στις δημοσκοπήσεις; Ο Βενιζέλος που είναι συνυπεύθυνος με τον ΓΑΠ στην καταστροφή της Ελλάδας να σημειώνει άνοδο, η ΔΗΜΑΡ να φουσκώνει και να ξεφουσκώνει για ευνόητους λόγους και ξαφνικά τους «Ανεξάρτητοι Έλληνες» τραγουδώντας μόνο τον Εθνικό Ύμνο να παίρνουν ένα 10% απειλώντας την αυτοδυναμία της ΝΔ.
Τα ερωτήματα είναι λοιπόν μόνο δύο: Είτε η “υπεύθυνη στάση” του κ. Σαμαρά δεν άρκεσε στους δανειστές και την διαπλοκή οι οποίοι συνεχίζουν να τον “κονταίνουν” με τις δημοσκοπήσεις, είτε η βάση δεν έχει καταλάβει την πολιτική του.
Η απάντηση είναι απλή κατά την γνώμη μου. Επειδή μπορεί ο καθένας να πιστεύει ό,τι θέλει, αλλά νέα κόμματα που πιάνουν τον 10% με την μία με μοναδικό προσόν φθαρμένα υλικά προηγούμενων κυβερνήσεων και ξενέρωτα μοντέλα, δεν υπάρχουν.  Κι αν υπάρχουν δεν είναι … “ανεξάρτητα”.
Η γνώμη μας είναι – και την έχουμε διατυπώσει αρκετές φορές – ότι ούτε οι δανειστές, ούτε η διαπλοκή, ούτε οι μεγαλοεκδότες “γεμίζουν” τις κάλπες. Ο λαός τις γεμίζει .
Ακούγοντας “υπεύθυνους” τάχα και “ρεαλιστές” συμβούλους και παρασυμβούλους, ο Σαμαράς έριξε δυσανάλογο βάρος στο να γίνει αποδεκτός από το σύστημα. Πράγμα αναγκαίο βεβαίως, επειδή ο ηγέτης ενός κόμματος εξουσίας πρέπει να λαμβάνει υπόψιν του όλους τους παράγοντες, να συζητά με όλους και να μην το παίζει μεσογειακός Τσε Γκεβάρα. Αρκεί, στην περίπτωση ιδίως του Σαμαρά, να μην έχει αυταπάτες και να μην ξεχνά ότι:
Πρώτον. το σύστημα ποτέ δεν το πήγαινε και ποτέ δεν θα τον πάει. Και είτε επαναστάτης, είτε υπεύθυνος ηγέτης θα κοιτάει μόνο πως θα τον πελεκίσει. Γι αυτό, άλλωστε, είτε “αντιμνημονιακός”, είτε “μνημονιακός” ο Σαμαράς δεν είδε και δεν θα δει ποτέ αυτοδυναμία στις δημοσκοπήσεις.
Τελευταίο παράδειγμα που γράψαμε γι αυτό και χθες; Πήγε και έδωσε συνέντευξη στην “Καθημερινή” την στιγμή που η εντολή ήταν να κοπεί “2,5%”  στην δημοσκόπηση που δημοσιεύει η ίδια εφημερίδα.
Προσωπικά πιστεύω ότι ο πρόεδρος της ΝΔ εγκλωβίστηκε στους ατραπούς της υψηλής και συνάμα συστημικής πολιτικής με αποτέλεσμα να ξεχάσει το κίνημα της «29ης Νοεμβρίου».  Είμαι επίσης βέβαιος ότι το έκανε αυτό με βαθιά αίσθηση του πατριωτικού καθήκοντος, πιστεύοντας ότι έπρεπε πρώτα να εξομαλύνει τις αντιδράσεις και επιθέσεις εναντίον του από την πλευρά των δανειστών και της διαπλοκής.  Άλλωστε με την Μέρκελ και το ΔΝΤ θα καθίσει σε ένα τραπέζι για να διαπραγματευτεί αύριο και με αυτούς έπρεπε να βρει ένας τρόπο επικοινωνίας. Όμως, επαναλαμβάνω, ούτε η Μέρκελ ούτε ο Τόμσεν θα προσέλθουν στις κάλπες.
Και το “σύστημα”, όπου “σύστημα” εννοώ το πράσινο διαπλεκόμενο κράτος, αντιλαμβανόμενο ότι ο Σαμαράς μέσω της στήριξης σε Παπαδήμο, δανειακή και psi έχασε κατά πολύ το λαϊκό έρεισμα  έσπευσε να τον εμφανίσει κι αυτόν ίδιο με τον ΓΑΠ και τον Βενιζέλο.
Έτσι, από την στιγμή που φαινομενικά όλοι είναι ίδιοι, τα καθεστωτικά ΜΜΕ μπορούν άνετα να πλασάρουν σενάρια συγκυβέρνησης για την επιβίωσή τους. Τα οποία μέχρι στιγμής η ΝΔ δεν κατάφερε να τα αντιμετωπίσει.
Το αποτέλεσμα είναι , πως ο πρόεδρος της ΝΔ καλείται τώρα να κάνει έναν προεκλογικό μαραθώνιο για να αποδείξει ότι δεν είναι όλοι ίδιοι.
Θα μπορέσει όμως να ανατρέψει το κλίμα και να πάρει την αυτοδυναμία μέσω του δρόμου της υπευθυνότητας και της πολιτικής αστικής  ευγένειας;
Το θεωρώ απίθανο.
Είναι ευνόητο ότι με τα σημερινά δεδομένα, για να κατακτήσεις την αυτοδυναμία ο λαός θέλει να δει … “αίμα” στην αρένα
Δεν θέλει να ακούει τετριμμένες πολιτικές και οικονομικές αναλύσεις, ούτε και θέλει να του υπενθυμίζουν συνεχώς ότι βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού.   Άλλωστε το βιώνει στο πετσί του τα δύο τελευταία χρόνια.
 Ο λαός θέλει όραμα για την αυριανή ήμερα και την παραδειγματική τιμωρία αυτών που τον οδήγησαν   στην εξαθλίωση.
Δεν θέλει να ακούει αποσπασματικά και με ξύλινα λόγια, για αναθεώρηση του συντάγματος, για εξορθολογισμό του κράτους, για επανεκκίνηση της οικονομίας, για εκμετάλλευση της ΑΟΖ και της δημοσίας περιουσίας, λες και γίνεται παρουσίαση σε πολυεθνική εταιρεία.
Θέλει να ακούσει πως θα αλλάξει το κράτος συγκεκριμένα, απαλλάσσοντας το από την σαπίλα του ΠΑΣΟΚ και της διαπλοκής, για να μπορέσει να υποσχεθεί ένα καλύτερο μέλλον στα παιδιά του.
Θέλει επιτέλους να ακούσει τη λέξη «φυλακή» για τους υπαίτιους του σημερινού τέλματος και έναν ηγέτη που θα βάλει στη θέση του τον κάθε Τόμσεν που αντιμετωπίζει την Ελλάδα σαν τσιφλίκι του.
Θέλει έναν Σαμαρά, να τον αγκαλιάσει όπως τον αγκάλιασε το 2009 κοιτώντας τον στα μάτια, υποσχόμενος ότι θα τσακίσει το παλιό και θα γεννήσει το νέο.
Για αυτό στήθηκε τότε στις κάλπες με τις ώρες. Γιατί του υποσχέθηκε μια Νέα Ελλάδα και τον πίστεψε.
Πως θα καταφέρει να τον πείσει να του δώσει την αυτοδυναμία, την στιγμή που δείχνει ότι δεν είναι διατεθειμένος να «ματώσει» για την Νέα Ελλάδα που ευαγγελίζεται;
Τα περιθώρια στενεύουν, όμως είναι ο Σαμαράς που κρατάει όλους τους άσους στο μανίκι του.
Και θέλω να πιστεύω ότι δεν έχει παίξει ακόμα τα ρέστα του.
Πάνος Ζ.

ΝΔ: θα τιμωρηθούν όσοι έσυραν την χώρα στο Μνημόνιο – Νέα εξεταστική αμέσως μετά τις εκλογές

Συνυπεύθυνος ο Βενιζέλος με Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου

(Ανανεωμένο) Επιβεβαιώθηκε τελικά και μέσω του πορίσματος ότι το ΠΑΣΟΚ έστησε μια Εξεταστική-οπερέτα προκειμένου «να βγάλει λάδι…» τους Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου για όσα έπραξαν με το έλλειμμα του 2009, οδηγώντας τη χώρα σιδηροδέσμια στο ΔΝΤ και την Tρόικα.
Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, με το πόρισμα της πλειοψηφίας που υπέγραψαν και κατέθεσαν σήμερα στον Πρόεδρο της Βουλής,  επιβεβαιώνουν με τον καλύτερο τρόπο τις ενστάσεις της Ν.Δ. για τη δημιουργία μιας Εξεταστικής-παρωδίας, προκειμένου μέσα από ένα ελεγχόμενο και προαποφασισμένο πόρισμα να ικανοποιηθούν οι πράσινες προεκλογικές σκοπιμότητες. Τα μέλη της πλειοψηφίας έκλεισαν τα αφτιά τους σε όσα καταλυτικά στοιχεία τούς κατέθεσαν τα μη πολιτικά πρόσωπα που εξετάσθηκαν και δεν υπάρχει καμία ευθύνη στους Γιώργηδες του ΠΑΣΟΚ, αντίθετα για όλα … έφταιγε η διακυβέρνηση της Ν.Δ. Έτσι στο «πράσινο» πόρισμα αποδίδονται πολιτικές ευθύνες μόνο στον πρώην υπουργό Οικονομικών της ΝΔ Γιάννη Παπαθανασίου γιατί «δεν προέβη, ως όφειλε, στη λήψη, από την αρχή του έτους, διαρθρωτικών και άλλων μέτρων ικανών να μετριάσουν ή και να ανατρέψουν τη δυναμική διόγκωσης του ελλείμματος» και «αποσιώπησε την πραγματική εικόνα της δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας», προκειμένου να παραπλανήσει την ελληνική κοινή γνώμη ενόψει των εκλογών. Αντίθετα, ο διάδοχός του, υπουργός του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπακωνσταντίνου αναδεικνύεται και σε ήρωα καθώς όπως αναφέρει το πόρισμα- «εντατικοποίησε την προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής για το τελευταίο δίμηνο του 2009, στα πλαίσια όμως των τότε δεδομένων, λαμβάνοντας μέτρα ύψους 1 δισ. ευρώ και προέβη στη λήψη δημοσιονομικών και διαρθρωτικών μέτρων για το επόμενο έτος, κατά την κατάρτιση του Προϋπολογισμού του 2010, σε συνεννόηση και με τους εταίρους μας». Επίσης δεν διαπιστώνεται παραποίηση των δημοσιονομικών στοιχείων κατά κανέναν τρόπο και εκτιμάται πως οι διαμάχες στο εσωτερικό του ΔΣ της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής ήταν προσωπικής φύσεως.
Η ΝΔ αντέδρασε έντονα και επαναλαμβάνει ότι αμέσως μετά τις εκλογές θα προχωρήσει στη σύσταση μιας και μόνον Εξεταστικής, που θα διερευνήσει το πώς έσυραν τη χώρα στο μνημόνιο». Συγκεκριμένα ο  Εκπρόσωπος της Γιάννης Μιχελάκης, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Ο κ. Βενιζέλος οφείλει, σήμερα, να απολογηθεί για αυτά που διέπραξε η Επιτροπή Προστασίας των κυρίων Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου. Οι βουλευτές του στη, δήθεν, “Εξεταστική”, δικαίωσαν τις ενστάσεις που είχε αναπτύξει, από την αρχή, η ΝΔ και απέδειξαν ότι εκτελούσαν διατεταγμένη κομματική εντολή, κουκουλώματος και διαστρέβλωσης, στην οποία ταιριάζει μια και μόνο λέξη: Ντροπή.
Αγνόησαν το πόρισμα του Οικονομικού Εισαγγελέα, που ζητούσε να διερευνηθούν οι ποινικές ευθύνες Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου για το φούσκωμα του ελλείμματος του 2009, με την αυθαίρετη ένταξη των ΔΕΚΟ και υπέγραψαν ένα προκατασκευασμένο κείμενο, προεκλογικής σκοπιμότητας, άσχετο με την υπόθεση που, δήθεν, θα διερευνούσαν.
Αγνόησαν τις καταγγελίες των μελών του Δ.Σ. της ΕΛΣΤΑΤ – μελών που οι ίδιοι διόρισαν – για την αυθαιρεσία που διέπραξε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Αγνόησαν αδιάσειστα στοιχεία, όπως οι αποκαλύψεις για μυστική αλληλογραφία του Προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ με το ΔΝΤ.
Αγνόησαν ευρωπαϊκά κείμενα, που επισημαίνουν ότι η ένταξη των ΔΕΚΟ δεν αποτελεί ευρωπαϊκή πρακτική.
Αγνόησαν το πόρισμα της Επιτροπής που συγκρότησε η ίδια η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για να αξιολογήσει το έλλειμμα του 2009.
Αρνήθηκαν να καλέσουν μάρτυρες που γνωρίζουν την αλήθεια.
Κατέληξαν σε ένα κείμενο οπερέτα, που συνιστά πρόκληση για τους Έλληνες, οι οποίοι απαιτούν – και δικαιούνται – να μάθουν όλη την αλήθεια. Μπροστά σ’ όλα αυτά, η Νέα Δημοκρατία καταγγέλλει τις ανεκδιήγητες πρακτικές του ΠΑΣΟΚ και επαναλαμβάνει τη δέσμευση του Προέδρου της Αντώνη Σαμαρά ότι – αμέσως μετά τις εκλογές – θα προχωρήσει στη σύσταση μιας και μόνον Εξεταστικής, που θα διερευνήσει το πώς έσυραν τη χώρα στο μνημόνιο».

Σφοδρή επίθεση στον Βενιζέλο

Στην ανακοίνωση της ΝΔ επιχείρησε να απαντήσει η εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Φ. Γεννηματά, η οποία χαρακτήρισε τη στάση της ΝΔ απέναντι στο πόρισμα της Εξεταστικής Επιτροπής για τα δημοσιονομικά στοιχεία του 2009 απογοητευτική και κατηγόρησε τη Λ. Συγγρού ότι επιχειρεί να μετατρέψει το ζήτημα σε «πεδίο μικροκομματικής διαμάχης».
«Προκαλεί λύπη, η στάση της Νέας Δημοκρατίας απέναντι στο πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής. Προκαλεί λύπη, να αμφισβητεί μια μείζονα διαδικασία της Βουλής, την οποία επιδεικτικά αγνόησε και από την οποία απείχε», ανέφερε η κ. Γεννηματά. Τόνισε ακόμη ότι είναι «απογοητευτικό» να μην έχει ακόμη συνειδητοποιήσει η ΝΔ «τις ευθύνες της για τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό και την οικονομική κρίση».
Με νεότερη ανακοίνωσή του ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας απάντησε στην κ. Γεννηματά, με την ακόλουθη δήλωση:
«Η αρχή της θητείας του κ. Βενιζέλου στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ σημαδεύτηκε, τελικά, από την απόπειρα συγκάλυψης των τεράστιων ευθυνών του προκατόχου του, κ. Παπανδρέου και των μελών της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, που οδήγησαν τη χώρα στην οικονομική καταστροφή και στην ταπείνωση.
Οι ευθύνες αυτές είναι καταγεγραμμένες και ομολογημένες και τίποτα δεν μπορεί να τις διαγράψει, όσες προσπάθειες και αν καταβάλει ο κ. Βενιζέλος.
Το κουκούλωμα που επιχειρήθηκε σήμερα στη Βουλή, το μόνο που κατάφερε είναι να εκθέσει προσωπικά τον κ. Βενιζέλο και να καθυστερήσει, για λίγο καιρό, τα αποκαλυπτήρια των ευθυνών που τους βαραίνουν.

Γιατί αποτελεί δέσμευση για τη Νέα Δημοκρατία, ότι στη νέα Βουλή θα επιβάλει την αποκάλυψη των βαρύτατων ευθυνών του κ. Παπανδρέου και της κυβέρνησής του».

Δήλωση Γιάννη Παπαθανασίου για το πόρισμα της Εξεταστικής Επιτροπής

Αυτοί που οδήγησαν την Ελλάδα σε απώλεια εθνικής κυριαρχίας, στη φτώχεια και στην ανεργία, προκαλούν για μια ακόμα φορά. Υποτιμούν τη μνήμη και τη νοημοσύνη της ελληνικής κοινωνίας.
Το 2009 η Νέα Δημοκρατία, παρά τα λάθη και τις καθυστερήσεις, είπε την αλήθεια. Ζήτησε την ψήφο των πολιτών για να λάβει άμεσα μέτρα μείωσης του ελλείμματος. Ενώ το ΠΑΣΟΚ ζήτησε την ψήφο των πολιτών με το σύνθημα «λεφτά υπάρχουν» και με ψεύτικες υποσχέσεις για αυξήσεις μισθών, συντάξεων και κοινωνικών παροχών.
Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Κάποιοι πήραν το κόστος να πουν την αλήθεια και κάποιοι, ενώ την ήξεραν, είπαν ψέματα. Οι πολίτες ξέρουν, κρίνουν και σε αυτές τις εκλογές θα αποδώσουν τις πολιτικές ευθύνες που αναλογούν στον καθένα.

 http://www.antinews.gr